Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Το Ιερό της ακινησίας το Άγιο της ροής

_1155174correctionΌποιος έχει πεθάνει ή τον έχουν πεθάνει - βρίσκεται ακινητοποιημένος στον τόπο των μνημάτων,  των αγαλμάτων στον τόπο της εκ-τυφλωτικής μνήμης. Βρίσκεται στον αιώνιο άδειο χρόνο[1]. Το σώμα του το κορμί του είναι απο-λιθωμένο, το περιβάλλει η αύρα του Υψηλού. Κι είναι πολλοί που ζουν ισοπεδωμένοι πιστεύοντας τελεσίδικα στο αμετάκλητο της κατάστασης τους.

Μπορεί  το σώμα, το κορμί να ξαναζήσει, να ανά-σταθεί, ξανά. ..
Αυτό επιτρέπει/επιστρέφει η  Ανάσταση, την απολεσθείσα κίνηση/ροή...
Εξ ου και το Άγιο σε σχέση με το Ιερό. Το άγιο δεν έχει προϋποθέσεις (να πεθαίνεις, για να ζεις - να ένας επώδυνα όμορφος κύκλος). Το ιερό πάντα συνοδεύεται με σαγηνευτικές καθηλωτικές, προ-υποθέσεις...
Το Άγιο δείχνει προς την κίνηση, το Ιερό, το Όσιο ακινητοποιεί.
Η Ανάσταση αφορά τον ανακτημένο χρόνο. Την Τομή [2] την δυνατότητα της επαναφοράς του  χρόνου από το μέλλον. Αναστηθείς, υπάρχει μέλλον εκεί που πεθαμένος υπάρχει μόνο παρελθόν...



















[1] & [2] Θέση 14 & 16 Walter Benjamin Über den Begriff der Geschichte [Σχετικά με το Όρο/ορισμό της Ιστορίας - On the Consept Of History]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οριενταλισμός εξωτικά φρούτα και το γκαζόν (στα σκέλια) ΙΙ [ ή όταν υπάρχει αφηγηματικά, σκέτη ατόφια φαντασίωση]

Επ' αφορμής της επετείου των 200 ετών από την γέννηση του Μαρξ και του απόηχου, της (επιεικώς) αφελούς ταινίας του Καντλίφ, Djam, ένα ...

Αναγνώστες