Κυριακή 24 Μαΐου 2020

Ο φαντασιακός Γκοτζίλας και η ζωή παραγματικά σε αναστολή

Ποιο είναι το πολιτικοκοινωνικό ερώτημα;
Πως θέλουμε να βιώνουμε την ζωή μας;
Βιωμένη οργανωτικά με όρους στρατοπέδου;
στην λογική της υπεύθυνης/ελεγχόμενης ζωής από έναν ανώτερο "ειδικό" (όπως ο παπάς , οικονομολόγος , υγειονομικός);
Περιχαρακωμένη σε κανόνες, από μια ηθικιστική/προτεσταντική αντίληψη για την ζωή;
Όσο περνάει ο καιρός, διαφαίνεται ότι ο covid19  δεν είναι ο Γκοτζίλας όπως πουλιέται στο  επικοινωνιακό παζάρι .
Να θυμίσω κάποια δεδομένα:
-Η Ανελευθερία στην μορφή της κοινωνικής απομόνωσης διαλύει ψυχικά τον άνθρωπο.
-Η ανέχεια και η φτώχεια είναι εξαιρετικά θανατηφόρες.
-Οι θάνατοι συνέβησαν μαζικά (40-50%) όχι στο σύνολο της κοινωνίας αλλά σε σχετικά απομονωμένους κοινωνικά χώρους όπως τα γηροκομεία. Όχι στο σύνολο της κοινωνίας[1].
-Η αιτιολόγηση θανάτων παραμένει μια γκρίζα περιοχή (το περίφημο "από covid19 - με covid19")[2]
-Επιπέδωση της επιδημιολογικής καμπύλης (δλδ μιας ποσότητας σε συγκεκριμένο χρόνο) μέσω της καραντίνας σημαίνει διασπορά της επιδημίας σε βάθος χρόνου. Έχει νόημα μόνο όταν σκοπεύεις ως πολιτεία να προβείς σε ενέργειες ενίσχυσης του υγειονομικού συστήματος.




Αυτό σημαίνει ότι καθυστερείς την κυκλοφορία μιας λοίμωξης στον γενικό πληθυσμό.
Αυτό σημαίνει εκεί που θα είχαμε χ κρούσματα και ψ θανάτους (λόγω της πίεσης στα σακατεμένα υγειονομικά) σε 2 μήνες, θα έχουμε χ κρούσματα και ενδεχωμενικά (και σε μεγάλο ερώτημα) λιγότερους θανάτους σε 4 μήνες.

Η καραντίνα  που δεν συνοδεύεται από ουσιαστική και έμπρακτη ενίσχυση του υγειονομικού συστήματος, είναι μια προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης ώστε ως κυβέρνηση ν' αποφύγεις την πολιτική ευθύνη για το σακάτεμα των υγειονομικών συστημάτων.

Εν μέσω αμφισβητούμενων αριθμών στην μεθοδολογία καταμέτρησης [2]:
όλη τούτη η ιστορία είναι το τραγικό επακόλουθο των οικονομικών πολιτικών και αντίληψης της τελευταίας 20ετίας γύρω από την κοινωνική πρόνοια (συνταξιοδοτικό, υγειονομικό και γενικότερη οικονομική ευμάρεια).
Είναι πραγματικά τραγική αστοχία να λέγεται εξ αριστερών και στο όνομα του ανθρωπισμού, ότι η καραντίνα θα ωφελήσει.
Είναι πραγματική τύφλωση να υποστηρίζεται ότι τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης ή ο υγειονομικός φερετζές θα θεραπεύσει την ίωση.
Είναι πραγματική συνενοχή να θεωρείς ψιλά γράμματα τις επιπτώσεις μιας ζωής σε αναστολή.

Είναι αυτολοβοτόμιση να μην βλέπει κάποιος τις ανακολουθίες [3] , τα χειραγωγημένα στοιχεία, την εμπλοκή επιχειρηματικών συμφερόντων (πχ Bill Gates) [4], που προσπαθούν να μεγεθύνουν σε τερατώδη μεγέθη μια, μέτριας επικινδυνότητας, λοίμωξη. Αυτές οι καταστάσεις έχουν πλέον αποκτήσει μορφή  ρουτίνας [5].

Προ-έρχεται από τόπο υποκρισίας και φαρισαϊσμού, η μομφή ότι μεσιτεύουν ως
φερέφωνα των καπιταλιστών, όσοι ακαδημαϊκοί και μη υποστηρίζουν την ελευθερία κινήσεων, την ελεύθερη συνάθροιση και την ανεμπόδιστη κοινωνικότητα.
Σε αυτόν τον φαρισαϊσμό εντάσσεται
η υιοθέτηση, άκριτα, δυσφημιστικού άρθρου περί χρηματισμού του επιδημιολόγου Γιάννη Ιωαννίδη , από το Buzzfeednews, κυρίως στον αριστερό πολιτικά χώρο παγκοσμίως, δίχως να γίνει πραγματική διερεύνηση των ισχυρισμών και της σκοπιμότητας του άρθρου [6].
 Είναι κυνική ευθυγράμμιση του σκοπού που αγιάζει τα μέσα, με την ποιο αισχρή εξουσία, η αντίληψη ότι
υπάρχει κοινό καλό στην ωμή παραβίαση θεμελιακών ελευθεριών, με αφορμή την ίωση covid19. Ηθελημένα ή άθελα όσοι ασπάζονται κάτι τέτοιο, γίνονται ντουντούκες συμφερόντων φαρμακοβιομηχανιών και πρεσβευτές του ποιο σκληρού κοινωνικού ελέγχου.

Εκτός κι αν όνειρο της ζωής κάποιων, είναι ζωή σε στρατόπεδο, με περιορισμούς και όρους δια βίου ελεγχόμενης κοινωνικής ζωής και συναναστροφής. Αυτό είναι το μέλλον που αναζητούν;
Το μέλλον μιας ζωής ζυμωμένης από τον Τρόμο;
Διαποτισμένη από έναν διάχυτο Φόβο;
Μιας ζωής σε απονεκρωμένο χρόνο, της οποίας το μέλλον βιώνεται ως απειλητική μορφή;
Ο απονεκρωμένος χρόνος μουμιοποιεί τον άνθρωπο, απειρίζοντας τον διάχυτο φόβο.


____________________________
[1]"“To me it shows we will have to give equal resourcing in dealing with Covid between the NHS and social care. Care homes are places where physical distancing is almost impossible. It’s like a perfect storm: a susceptible population, not being able to implement the measures and the staff are not well supported and trained enough. Many of the staff are care assistants with very little medical knowledge.”"


[2] "Σε συνέντευξή του στον FOCUS FM 103.6, ο κ.Κούβελας ανέφερε χαρακτηριστικά πως «Ο κ.Τσιόδρας, όπως κάθε επιστήμονας, θα έπρεπε να ακολουθήσει την κανονική επιστημονική μέθοδο και να μην ακολουθεί μία επινόηση. Δε θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Γιατί υπήρξαν πολλοί άνθρωποι, που πέθαναν και χαρακτηρίστηκαν από COVID. Oυσιαστικά μας δίνει μία ψευδή εικόνα της θνητότητας, κάτι, που πολλοί προσπάθησαν να το κάνουν από την αρχή για να δικαιολογήσουν τα σκληρά μέτρα».

«Ο ΕΟΔΥ έχει ανακοινώσει και τους θανάτους από την κοινή εποχική γρίπη και θα δείτε, ότι είναι πάνω από 100 επίσης, δλδ σε τάξη μεγέθους, δεν διαφέρει το ένα από το άλλο. Άρα πώς δικαιολογεί κάποιος αυτά τα σκληρά μέτρα με την αναγκαία οικονομική επίπτωση;», σημείωσε ο κ.Κούβελας και πρόσθεσε πως ο ίδιος δεν είναι κατά των σκληρών μέτρων, αλλά όπως είπε, «όπου χρειάζεται, θα έπαιρνα σκληρά μέτρα, αλλά όχι για τόσο μεγάλο διάστημα»."

"Εξάλλου ο κ. Τσιόδρας είναι σαφής. Σχεδόν 8-9 στους 10 θανάτους αφορούν σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα ή με γηρασμένο οργανισμό. Δηλαδή ο θάνατος δεν προήλθε από κορονοϊό, αλλά από την επιβάρυνση του οργανισμού από αυτόν σε συνδυασμό με το υποκείμενο νόσημα. Όπως πολλές φορές συμβαίνει και με τη γρίπη ή τις πολύ γνωστές αναφορές των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων"
 
[3] "Ο ιός δε συγχωρεί κανένα λάθος", τόνισε ο Ν. Σύψας
«Αν δεν εφαρμόσουμε τα μέτρα θα έχουμε και δεύτερο κύμα, όχι από το χειμώνα, αλλά από το καλοκαίρι»,
[...]
"Αναφορικά με το να μη γίνονται τεστ στους τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα, ο κ. Σύψας επεσήμανε ότι πρόκειται για απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσθέτοντας πως εμείς μπορούμε να κάνουμε δειγματοληπτικά τεστ σε τουρίστες που προέρχονται από χώρες με υψηλό επιπολασμό. Ο ίδιος εκτίμησε πως μπορούμε έγκαιρα να αντιμετωπίσουμε ένα κρούσμα, ενώ ανέφερε πως είναι σαφές ότι θα έχουμε εισαγόμενα κρούσματα.
«Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά και υπάρχει μεγάλη εισροή εισαγόμενων κρουσμάτων μπορεί και να σταματήσει ο τουρισμός», σημείωσε
 
[4] "Η Σουηδία πρώτη σε κατά κεφαλήν θανάτους στην Ευρώπη"
Αυτή η παραξένη στατιστική καταγραφή που έκανε τον γύρο του κόσμου και την ανέφερε και ο Τσιόδρας προέρχεται από το το Ourworldinsata.org.
Όπου χρηματοδοτούν οι:
Our World in Data is supported by a grant from the Bill and Melinda Gates Foundation.

[5] Πως καλλιεργούνται οι εντυπώσεις.
οι τίτλοι με διαφορά 12 ώρες από το ίδιο site με πληροφορίες από το ΑΜΕ/ΑΠΕ:
Δημοσιεύθηκε: 10 Μαΐου 2020 - 21:15
"Υπέρβαση ορίου κρουσμάτων σε περιοχές της Γερμανίας
Στο 1,13, πάνω δηλαδή από το στόχο, βρίσκεται ο δείκτης R στη χώρα. Τα εκτεταμένα κρούσματα αναγκάζουν ορισμένα κρατίδια να βάλουν στον πάγο τα σχέδια για περαιτέρω χαλάρωση των περιορισμών."

Δημοσιεύθηκε: 11 Μαΐου 2020 - 08:12
"Γερμανία: 357 κρούσματα σε 24 ώρες, 22 νέα θύματα

Οι συνολικές απώλειες φτάνουν τις 7.417 νεκρούς, ενώ τα κρούσματα ανέρχονται πλέον σε 169.575."
πηγή Euro2day



[6] https://www.buzzfeednews.com/article/stephaniemlee/stanford-coronavirus-neeleman-ioannidis-whistleblower
 
 
https://www.thepressandthepublic.com/post/perspectives-on-the-pandemic-ii-parts-1-2

A Conversation with Dr. Knut Wittkowski, New York
(Originally Published April 1 & 2, 2020, removed from Youtube)

"DR. WITTKOWSKI: As with every respiratory disease, we should protect the elderly and fragile because when they get pneumonia, they have a high risk of dying of the pneumonia. So that is one of the key issues that we should keep in mind. On the other hand, children do very well with these diseases. They're evolutionarily designed to be exposed to all sorts of viruses during their lifetime, and so they should keep going to school and infecting each other. Then, that contributes to herd immunity, which means after about four weeks at the most, the elderly people could start joining their family because then the virus would have been extinguished.



https://www.thepressandthepublic.com/post/perspectives-on-the-pandemic-i

A Conversation with Dr. John Ioannidis, Stanford University
(Originally published March 23rd, 2020)

DI: So, COVID-19 has been called "The Pandemic of the Century." It's a once-in-a-century pandemic, and clearly in terms of what we see and what we hear, and the mobilization and all the news and all the deaths that we witness, clearly it is a major threat, or I would say, a threat with unknown potential, in terms of its eventual impact. At the same time, I call this as possibly being a once-in-a- century evidence fiasco. Because we are dealing with such an unknown and uncharacterized evolving threat with very limited data. Many of our actions are just based on gut feelings, trying to do the most, trying to do our best, but without knowing whether some of them will lead to more harm than good. Unless we do get reliable information, we may just continue doing whatever we do with the best intentions but doing it just blindly.

Κυριακή 10 Μαΐου 2020

Ζωή σε προθάλαμο νεκροταφείου

"Στη Σουηδία οι οίκοι ευγηρίας, σε αντίθεση με άλλες σκανδιναβικές χώρες, είναι συχνά μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα με εκατοντάδες ενοίκους."
Εν μέσω αμφισβητούμενων αριθμών στην μεθοδολογία καταμέτρησης...

...για άλλη μια φορά το κακό έγινε στα γηροκομεία. Σε αυτούς τους μαζικούς προθαλάμους νεκροταφείων. Όλη τούτη η ιστορία είναι το τραγικό επακόλουθο των οικονομικών πολιτικών και αντίληψης της τελευταίας 20ετίας γύρω από την κοινωνική πρόνοια (συνταξιοδοτικό, υγειονομικό και γενικότερη οικονομική ευμάρεια).

Είναι πραγματικά τραγική αστοχία να λέγεται  ότι η καραντίνα θα ωφελήσει.
Είναι πραγματική τύφλωση να υποστηρίζεται ότι τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης ή ο υγειονομικός φερετζές θα θεραπεύσει την ίωση.

Υποστηρίχτηκε ότι όποιος υποστηρίζει την ελευθερία κινήσεων της ελεύθερης συνάθροισης και την ανεμπόδιστη κοινωνικότητα είναι απάνθρωπος. Τέθηκε ένα παρανοϊ(ι)κό δίλημμα με την αντίθεση καραντίνας έναντι της "ανοσίας της Αγέλης":
"-Εάν δεν δώσεις την ζωή σου δεν θα σώσεις τους γέροντες!
-Θα φταις εσύ που δεν απαρνήθηκες την κίνηση της ζωής"

Μια παραλυτική συνθήκη αδύνατης επιλογής. Που ως σκοπό είχε την απόκρυψη του πραγματικού εγκλήματος:
Ότι δεν έγινε κανένας έλεγχος στα γηροκομεία πολλών ευρωπαϊκών χωρών[1].
Ότι τα τελευταία 20 χρόνια συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές αντιλήψεις με συνεχή χειραγώγηση των κοινωνιών, οδήγησαν σε μια κατάσταση αδύνατης ζωής, για τους ηλικιωμένους[2].
Που μόνο τους μέλλον ήταν ο ζωντανός θάνατος σε μαζικά γηροκομεία.  Ή στα σπίτια φυτοζωόντας.
Είναι πραγματική διαστροφή η αντίληψη ότι η ωμή παραβίαση θεμελιακών ελευθεριών είναι για το κοινό καλό. Ηθελημένα ή άθελα γίνονται φορείς του παρανοϊού.
Γίνονται ντουντούκες συμφερόντων φαρμακοβιομηχανιών και πρεσβευτές του ποιο σκληρού κοινωνικού ελέγχου.
Μόνο οι ήδη νεκροί μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς με κάτι τέτοιο.

_________________________________________

[1]
"The coronavirus pandemic has shone a light on the fact that the whole social care system is chronically, tragically, not fit for purpose. Many care workers could have told you this already. Due to decades of privatisation and underfunding, the system is a jigsaw puzzle of different private providers who cannot string a strategy together between them and often compete for the same contracts."
https://amp.theguardian.com/commentisfree/2020/may/07/i-worked-care-home-sacked-speaking-out-ppe-coronavirus?fbclid=IwAR2-yAeskHJBTbP4nr1mrUzrfE6jj9l0Nl3Nd4TesHLe3YZLEGaHBw4uKJY


[2]
" In Italy, a government survey covering deaths in 10% of the nations’ care homes suggested 45% of all deaths in that country could be in care homes, while central government data in France released at the weekend showed the same proportion of the 13,832 deaths in that country happened in care. In Belgium, health ministry figures showed 42% of Covid-19 deaths happened in care homes, and in Spain leaked regional government data suggested 57% of the country’s death toll from 8 March to 8 April was from care homes."
https://amp.theguardian.com/world/2020/apr/13/half-of-coronavirus-deaths-happen-in-care-homes-data-from-eu-suggests?fbclid=IwAR3ZLEEQf44gmhjbhAbFoDAfM9F7JnZpgk89GJoobS0_ADgrLzQDX8_H3o0

Τρίτη 21 Απριλίου 2020

Δικτατορίες και ολοκληρωτικά καθεστώτα

Μιλώντας για δικτατορίες και ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Κι όπου τα όνειρα εγκλωβίζονται στο Λόγο του Κυρίου μεταμφιεσμένος σε Λόγο της Επιστήμης.
Εγκλωβισμένοι στο "ότι πουν οι ειδικοί". Όπου πολλοί "αριστεροί" θα κλαψομουνιάζουν αλλά κατά βάσιν επειδή θα είναι επιστημονικοφανείς οι φετφάδες θα τους δέχονται. Και θ' αναζητούν πιο ανθρώπινη διαχείριση, κατά το "καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο". Πολλοί "Αριστεροί" δεν έχουν ξεφύγει από τον Αγαμέμνονα ή και αυτόν τον Κρέοντα. Που σημαίνει πρόθυμες θυσίες υπέρ της Πόλης (Πόλης σκέτης αφηρημένης οντότητα δίχως τους Ανθρώπους - οι άνθρωποι ως απρόσωπη μάζα) δίχως καν τα ερωτήματα που αναδύονται στην τραγωδία "Αντιγόνη". Η Αρχαιοελληνική Γραμματεία αναγνωρίζει μόνον μια Θεότητα, μόνον έναν πραγματικό θεό στον οποίο υποτάσσονται θνητοί κι αθάνατοι. Την Αναγκαιότητα. Και οι "αριστεροί" της εποχής μας δεν πάνε πέραν της Αναγκαιότητας. Ορίζουν την πολιτική τους μέσα στα πλαίσια της Αναγκαιότητας. Οι Αριστεροί βρίσκονται στην θέση των ελληνιστικών φιλοσόφων της Αθήνας κατά το 60-70 μΧ όπου ήρθε και συνομίλησε ο Παύλος, τον περιγέλασαν και τον λοιδόρησαν, καθώς κατ' αυτούς τίποτα δεν ξεφεύγει από το ατσάλινο χέρι της αναγκαιότητας, ούτε του θανάτου. Η μελαγχολία του Παγανισμού συμβαίνει καθώς πάντα στο τέλος, περιμένει η φθορά του θανάτου.

 Είναι το ανυποχώρητο της Επιθυμίας (οπότε προηγείται η Ελεύθερη Βούληση και Θέληση που δεν υποτάσσεται στην Αναγκαιότητα) όπου σε βγάζει στην ζωή ως εκπληρωμένη χρονικότητα. Μιας ανυποχώρητης ζωής. Πέρα από τον φόβο του θανάτου. Γι αυτό και δεν αναγνωρίζουν ότι μέσω της αναγκαιότητας επιβάλλονται οι δικτατορίες και οι ολοκληρωτισμοί. Γι αυτό και μονίμως πιάνονται με εσώρουχα αγουροξυπνημένοι. Ο κομμουνισμός συναντάται με την Βίβλο καθώς διεκδικεί στις ανθρώπινες σχέσεις την ελεύθερη Θέληση και Βούληση ως αληθινή και πλήρη ανθρώπινη Φύση ενός ενσαρκωμένου ζωντανού επιθυμούντος ανθρώπινου όντος. Το ανυποχώρητο της Επιθυμίας (οπότε προηγείται η Ελεύθερη Βούληση και Θέληση που δεν υποτάσσεται στην Αναγκαιότητα) που δεν είναι απρόσωπη, αλλά εκφράζεται από και διά μέσου του Προσώπου. Αυτού του εναδικού κι ανεπανάληπτου χαρακτηριστικού.
Το τρισυπόστατο του Όντος:
Ψυχή Πνεύμα & Σώμα. Και στο Σώμα είναι που ορίζεται ο τόπος της Αλήθειας. Και είναι πολύ κεντρικό ζήτημα αυτό της ενσάρκωσης. Δίχως συμβιβασμούς. Δίχως τους αστερίσκους της αναγκαιότητας. Οι συμβιβασμοί οδηγούν σε ομοιώματα (Simulacra) και σε καταστάσεις προσομοίωσης. Το Σώμα που επιζητούν με τα κλειδαμπαρώματα να το καταστήσουν ένοχο φορέα μεταδοτικών μολύνσεων, αποστειρωμένο αντικείμενο ή φορέα παραβιάσεων, καθώς στο σώμα είναι που εμφανίζονται τα σημάδια της οδυνηρής ανελευθερίας, στην μορφή αυτοάνοσων ή εκφυλιστικών ασθενειών.

Το σώμα είναι που θα βρεθεί αποστερημένο από την επαφή του έτερου, αγνώστου, λόγω της αναγκαιότητας που επιβάλλουν οι συνθήκες. Ο έτερος και ο άγνωστος καθίστανται απειλή. Το λίκνο κάθε ανθρώπου , το σώμα του καθίσταται απειλή. Που η μόνη δυνατότητα είναι να το διαχειριστείς ώστε να το εξυγιάνεις. Η διαχείριση είναι οικονομικής φύσεως, όπως τα δημόσια οικονομικά πρέπει να υπόκεινται στην ηθική του υγιούς. Να είναι εξυγιασμένα μέσω της στέρησης (λιτότητας).
Αυτή την δικτατορία, αυτόν τον ολοκληρωτισμό, μες την τυφλότητα του επιστημονισμού τους, οι "Αριστεροί" δεν τα αναγνωρίζουν.

Κυριακή 5 Απριλίου 2020

Όψεις του φόβου ενός συμβάντος

Δάκρυα τα διαφανή
Το αίμα των πληγών του βλέμματος
Τα δυο μου μάτια αιμορραγούν…
 

Ζώντας υπό το Κράτος του Τρόμου

Όπου ορισμένοι έχουν την πολύ παράξενη ιδέα ότι μπορεί να καταργηθεί ο θάνατος. Η ίωση αυτή του φαντασιακού σκοτώνει ανθρώπους που βρίσκονται σε ακινητοποιημένο Τόπο.

Τρομοκρατημένοι. 

Οι νόμοι περί Αλητείας και οι νόμοι για τις περιφράξεις στην Αγγλία του 1600 σηματοδότησαν την έναρξη του Καπιταλισμού.
Ο νόμους περί αιτιώδους κίνησης σηματοδοτεί την μετάβαση σε καινούρια φάση του Καπιταλισμού. Του Υγειονομικού Καπιταλισμού.
Το "Κινείται αναίτια" θα είναι ιδιώνυμο

Κλεισμένοι σε σπίτια/οστεοφυλάκια

Όπου αντιδρούν οι άνθρωποι σε αυτή την προσομοίωση καταστροφής.
Ανεξάρτητα πρότερου ιδεολογικού αυτοχαρακτηρισμού:
Άνθρωποι που φοβούνται το μέλλον (ρητά ή άρρητα) ασπάζονται την κατάσταση ως συμβάν καταστροφής και προτάσσουν την διαχείρισή της κατάστασης
Άνθρωποι που δεν φοβούνται το μέλλον, που θέλουν το μέλλον με όρους ανοιχτότητας ήδη έχουν αντιληφθεί ότι η καταστροφή είναι πραγματική όχι από κάποια επιδημία αλλά προκλήθηκε από τις κυβερνήσεις. Αυτοί θέλουν να ξεφύγουν από την φυλακή και τα οστεοφυλάκια/σπίτια.
Αυτούς ποινικοποιούν οι κυβερνήσεις τουλάχιστον στην ΕΕ...

Ασφυκτική εικόνα

Όπου η διάκριση του υγιούς και ασθενούς θολώνει μέχρι εξαφάνισης, χάνεται από την υπερβολική εστίαση σε μια λεπτομέρεια.
που γεμίζει ασφυκτικά την εικόνα,
το μέλλον,
την φαντασία για το μέλλον..
Κι όπου η απειλή θα είναι το ακαθόριστο.
Εκεί οδηγεί η τρέλα του απόλυτου ελέγχου .
Η αυταπάτη της κατάργησης του θανάτου.
Πιάνει κυρίως σε όσους ξέχασαν να ζήσουν.
Η μέχρι τώρα στάση των κυβερνήσεων είναι να την πληρώνει η εξίσου απαραίτητη κατάσταση ελευθερίας, είτε με καραντίνες είτε με υγειονομικούς φερετζέδες.
Όπου τα πολλαπλά δέρματα θα εμφανίσουν στον άνθρωπο διάφορα φαινόμενα πνιγηρότητας ανάλογα της πνευμονίας.


Η μπαλάντα της Συγχυσμένης εικόνας

Υποθετικές εκτιμήσεις επί υποθετικών αριθμών , ο καθένας μπορεί να τραβάει κι από μια ερμηνεία...
Όλα προς χειραγώγηση εντυπώσεων...
Η πραγματικότητα αφανισμένη κάτω από τις απανωτές μοντελοποιήσεις και τον επικοινωνιακό θόρυβο. Ο Covid19 είναι καταστροφική επιδημία, βαριά επιδημία, μέτρια επιδημία, ελαφριά επιδημία; Με καταστροφική θνητότητα; μέτρια θνητότητα; μικρή θνητότητα; Ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα. Χάθηκε κάτω από τις αναπαραστάσεις μοντέλων. Η βεβαιότητα αφορά τον πανικό των κυβερνήσεων. Όπου προκάλεσε ο πανικός, το πλήρες ξεχείλωμα της έννοιας της ελευθερίας έστω και για μια βόλτα, την αποδιάρθρωση της παγκόσμιας παραγωγής και εφοδιαστικής αλυσίδας. Και την πλήρη γυμνότητα της ΕΕ [1]


Ολίγες αναλογίες

Αναλογίες της οικονομικής καταστροφής του 2010 και του παρανοϊού του 2020:
Βασική επιδίωξη το θόλωμα της πραγματικότητας και έλεγχος της κυρίαρχης ερμηνείας όσων γεγονότων και συμβάντων εμφανίζονται:
-Η/οι κυβέρνηση/σεις με την αντίδρασή τους προ(σ)κάλεσαν την καταστροφή [2] 
Στην παρούσα συγκυρία  με την καραντίνα καταστρέφεται η κοινωνία, η έννοια της ελευθερίας και η ψυχική κατάσταση των ανθρώπων, συνεπακόλουθα και η δυνατότητα βιοπορισμού
-Απίστευτος επικοινωνιακός θόρυβος από τα ΜΜΕ σκόπιμα καλλιεργούμενος, ώστε να υπάρχει χειραγώγηση και κατεύθυνση στην γενική άποψη κι ερμηνεία
-Άγριος πόλεμος επιρροής μεταξύ των ειδικών
[3].
Με πλήρη απαξίωση στους χαρακτηρισμούς όσων ξεφεύγουν την εγκαθιστούμενη νέα νορμαλιτέ
-Περιστολή της Ελευθερίας [4]
-Και οι πάντα χρήσιμοι:
ντουντούκες εξαπτέρυγα του κυρίαρχου λόγου
 
 

-Ανοίχτηκαν τα μάτια τους απογυμνωμένοι...

Έχουν καταστήσει πολλοί "ανθρωπιστές" που επικαλούνται την αλληλεγγύη την έννοια της Γυμνής Ζωής ως την μόνη αλήθεια της ανθρώπινης ζωής.
Την απλή βιολογική επιβίωση. Όμως η Ελευθερία η ελευθερία κινήσεων το άσκοπο της μετακίνησης είναι εξίσου ζωτικό με το οξυγόνο. Καθώς ο άνθρωπος είναι ον ψυχοσωματικό. Όταν υποφέρει ψυχικά θα αρρωστήσει και σωματικά. Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αίσθηση Ελευθερίας , την άσκοπη δίχως προγραμματισμό μετακίνηση. Το Σώμα να πάει όπου του αρέσει γιατί του αρέσει. Θα σας πουν ότι αυτό είναι ατομικισμός. Κάθε άλλο αυτό είναι, καθώς η αίσθηση ζωής η ελεύθερη ροή ζωής, του κάθε ανθρώπου δεν μπορεί να αναπληρωθεί. Κάθε μέρα ανελευθερίας είναι θυσιασμένη μέρα, που έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Και διά παντός. Όταν όλα γίνονται επί σκοπό ετσιθελικά ο άνθρωπος ψυχικά υποφέρει και στο τέλος νεκρώνεται. Πεθαίνει εν ζωή. Καθίσταται απογυμνωμένη ζωή.





______________________________________ 

[1] 
"April 3 (GMT)

Italy: the real number of COVID-19 cases in the country could be 5,000,0000 (compared to the 119,827 confirmed ones) according to a study which polled people with symptoms who have not been tested, and up to 10,000,000 or even 20,0000,000 after taking into account asymptomatic cases, according to Carlo La Vecchia, a Professor of Medical Statistics and Epidemiology at the Statale di Milano University.

This number would still be insufficient to reach herd immunity, which would require 2/3 of the population (about 40,000,000 people in Italy) having contracted the virus [source].

The number of deaths could also be underestimated by 3/4 (in Italy as well as in other countries) [source], meaning that the real number of deaths in Italy could be around 60,000.

If these estimates were true, the mortality rate from COVID-19 would be much lower (around 25 times less) than the case fatality rate based solely on laboratory-confirmed cases and deaths, since it would be underestimating cases (the denominator) by a factor of about 1/100 and deaths by a factor of 1/4"
https://www.worldometers.info/coronavirus/country/italy/

[2] 

η στάση της κυβέρνησης το 2010, προσκάλεσε την δημοσιονομική χρεοκοπία.
Το PSI της επόμενης κυβέρνησης την έκανε μόνιμη και πάγια κατάσταση

[3] 
Ο επικεφαλής της Ιταλικής Στατιστικής Υπηρεσίας Gian Carlo Blangiardo

Πληροφορίες από ANSA

"τα πιστοποιητικά θανάτου από ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος δείχνουν ότι "τον Μάρτιο του 2019 υπήρχαν 15.189 και το έτος πριν ήταν 16.220."

[μηχανική μετάφραση]

"Τα στοιχεία για τα πιστοποιητικά θανάτου από ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος δείχνουν ότι "τον Μάρτιο του 2019 υπήρχαν 15.189 και το έτος πριν ήταν 16.220. Παρεμπιπτόντως, σημειώνεται ότι είναι μεγαλύτεροι από τον αντίστοιχο αριθμό θανάτων για τον Covid (12.352) που αναφέρθηκαν το Μάρτιο του 2020 ". Για να πούμε στον Πρόεδρο της Istat Gian Carlo Blangiardo σε συνέντευξή του στο Avvenire, όπου εξηγεί ότι το ινστιτούτο συνεργάζεται με το Υπουργείο Υγείας "για την κατασκευή ερευνών στον τομέα που θα μας βοηθήσουν να δούμε το βυθισμένο μέρος του παγόβουνου Covid", δηλαδή, ασυμπτωματική και παχυσαρκτική.

[4] 
Λοιδορήθηκε , αλλά δικαιώθηκε πριν περάσουν ούτε 3 βδομάδες
"What do you think the world will be like after this?

What worries me is not only the present, but also what will come after. Just as wars have bequeathed to peace a series of nefarious technologies, in the same way it is very likely that governments, after the end of the health emergency, will seek to continue the experiments that they have not yet managed to carry out: that universities and schools close and only give online lessons, that we stop gathering and talking for political or cultural reasons and only exchange digital messages, that as far as possible machines replace all contact – all contagion – between human beings"
 

Κυριακή 29 Μαρτίου 2020

Αυτοάνοσος καπιταλισμός, η επιδημία της πανικόβλητης φαντασίωσης

Βινιέτες εγκλεισμού στο πειθαρχείο  της Κοιλάδας του Φόβου


-Γιατί βλέπεις το σώμα σου ένα συνονθύλευμα από επιτηρούμενα όργανα;
-Γιατί μου το 'πε ο ειδικός!
-Μόλις έγινε το σώμα σου χωράφι που θα τ' οργώνουν οι κάθε λογής ειδικοί. Πάντα με το αζημίωτο...


Πεθαίνοντας από ασφυξία.

Σε καιρούς από δεκαετίες ασφυκτικούς, άνθρωποι πεθαίνουν από ασφυξία. Πεθαίνουν διότι είχαν ήδη καταστεί νεκροζώντανοι. Η σύγχρονη αντίληψη της ιατρικής είναι διαχειριστική και όχι ιαματική. Γίνεται διαχείριση συμπτωμάτων και εφαρμογή πρωτοκόλλων στατιστικής οργάνων. Όχι θεραπείας. Όχι θεραπεία μιας ψυχοσωματικής οντότητας που είναι ο άνθρωπος, ο ζωντανός. Ρωτήστε γιατρούς που είναι θεράποντες, έχουν ανοιχτή σκέψη και θα σας το βεβαιώσουν. Ρωτήστε γιατρούς που είναι εγκλωβισμένοι διαχειριστές στα συμφέροντα των πρωτοκόλλων και θα σας λοιδορήσουν.

Κι αρχιερείς του Φόβοι και οι πονηροί πολιτευτάδες υπόσχονται ότι θα καταργήσουν τον  θάνατο. Βάζοντας την ζωή σε αναστολή. Ριζώνουν τα λόγια τους σε όσους ξέχασαν να ζήσουν. Σε όσους έγιναν πρόθυμα σφάγια. Κι αυτοί  με τρόμο ανακαλύπτουν ότι δεν εξαγόρασαν ζωή αλλά μια σαπουνόφουσκα χρεοκοπημένης φαντασίωσης. Όλοι αυτοί ζαρώνουν τρεμάμενοι και παρακαλούν για ακόμα 5 δράμια ακινητοποιημένου χρόνου, χρόνου σε αναστολή. Και γίνονται εξαπτέρυγα και ντουντούκες στο Μεγάλο Ευαγγέλιο του Φόβου και της Ενοχής.  Πρόθυμοι διάκονοι της πανικόβλητης φαντασίωσης που έχει προσβάλλει τους γραμματείς και Φαρισαίους της εποχής μας. Πρόθυμοι να δώσουν όσα σφάγια από εμάς απαιτούνται για να εξαγοράσουν λίγη ακόμα ακινητοποίηση. Λίγη ακόμη αναστολή του συντελεσμένου θανάτου τους.

Μες την Κοιλάδα του Φόβου οι παπαγάλοι πιάσανε δουλειά. Παπαγάλοι ρίχνουν τα μπετά να φτιάξουν ταφόκλιμα. Κι όλα τα χαϊβάνια ζαρωμένα καθς είναι στην γωνιά, κουνάν πάνω κατ το κεφάλ και κράζουν "ω τι κόσμος Κούλημου Μπαμπά".

Στην κοιλάδα του Φόβου όπου παραδόθηκαν όλοι πρόθυμα στον Κυβερνήτη για να βυθιστούν με άνεση στον βελούδινο Φόβο. Και μη χειρότερα λεγόταν σε κάθε χειρότερο [1]. 

Ρευστοί καιροί, σκληρή επιτελεστικότητα.
Όπου άνθρωποι και κοινωνίες ρευστοποιούνται μέσω μιας εικονικής πραγματικότητας που καταλήγει σε μειωμένη πραγματικότητα. Ζωή σε αναστολή. Ο ύστερος Καπιταλισμός έχει μπει πλέον σε επιθανάτιο ρόγχο. Μετά από 13 χρόνια όπου ήταν ζόμπι καπιταλισμός. Ήρθε μια πανικόβλητη φαντασίωση και πλέον αποδομεί το οικονομικό του σώμα. Στριφογυρνάμε γύρω από μια άβυσσο είναι-προς-Θάνατο. Οι νεκροί τραβάνε και τους ζωντανούς στον τάφο...

Όποτε και όπου ανα-ζητούνται θυσίες, ακολουθούμε ως σφάγια εν ονόματι του οτιδήποτε θα βαφτίζεται πρωτοφανές. Πολύ πολύ παλιότερα καίγανε παιδιά ή κυνήγαγαν ανθρώπους, πάντα στο όνομα της αναγκαιότητας. Για να βγει ο ήλιος ή για να ρίξει βροχή , να σταματήσει η επιδημία[2].
Οι ήδη νεκροί πηγαίνουν πηγαίνουν με προσμονή ζωής, στον όρθιο τάφο του σπιτιού τους, να χτιστούν.


Κλειδαμπαρωμένοι στην κοιλάδα του Φόβου:
Όταν στα πλαίσια του Δόγματος Σοκ έγινε ένας απίστευτος πολιτειακός μετασχηματισμός στις ΗΠΑ, το αποτέλεσμα το βιώνουν οι Αμερικανοί με μια άνευ προηγουμένου έκρηξη επιθετικότητας τόσο ατομικής όσο και κρατικής (οι άνευ λόγου εκτελέσεις από αστυνόμους δίνουν και παίρνουν).
Εάν στα πλαίσια του Δόγματος Σοκ, αυτό επικρατήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη, αν γίνει καθεστώς το βασίλειο του Φόβου, τότε αυτό θα αυξήσει την κοινωνική παθογένεια. Ποια η μορφή που θα λάβει δεν γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο φόβος τρελαίνει τους ανθρώπους και η ανελευθερία η ρητή και κυρίως η άρρητη αρρωσταίνει & σκοτώνει, καθώς καθιστά το μέλλον απειλητικό και τερατώδες.

Όπου οι Αρχιερείς του Φόβου και οι Πονηροί Πολιτευτάδες έχουν το προνόμιο της απόλυτης ερμηνείας
Πάντα υπάρχει ευλογοφανής αιτιολόγηση ακόμα και στο κυνήγι μαγισσών , ακόμα και στην πλέον παρανο-ιϊκή κατάσταση.
Κι όπου η τυφλή πίστη κι ο επιστημονισμός οδηγούν σε αλάθητα
Κι όπου εκκινώντας από φαινομενικά ορθολογικές παραδοχές καταλήγεις σε πολύ ανορθολογικές ερμηνείες...
Ανελευθερίας....
Βάζοντας αλυσίδες αναφοράς για να σπάσουν αλυσίδες μεταφοράς...


Αυτό το πολύ βολικό όταν το πλαίσιο είναι τελείως ρευστό. Το ερμηνεύεις κατά το δοκούν. 'Όπως βολεύει κάθε φορά ώστε, στο αποτέλεσμα να πέφτεις πάντα μέσα. Αν σου ξεφύγει ο παρανοϊός φταίνε τα κακά παιδιά , αν δεν σου ξεφύγει έπραξες σωστά.
Ακινητοποιημένη ζωή για να σωθεί η ζωή. Πίστη με άμφια Επιστήμης...

-Μα η Ιταλία....
-Ναι αλλά κι η Κορέα...
-Στην Ιταλία πεθαίνουν..
Δεν έχω ζήσει ακόμη, έχει ζήσει ένας άλλος την ζωή μου...
...δεν θέλω να πεθάνω, σταμάτα την ζωή, θέλω μια ζωή...
- Σταματώντας την ζωή δεν θα γίνεις αθάνατος, ζόμπι θα γίνεις που θα φυτοζωείς σε αναστολή, λάθος στα είπε ο Φόβος με την διχαλωτή γλώσσα...


Στρατιωτικά Καψώνια συλλογικής τιμωρίας.
Καρότο και μαστίγιο επικρατούν στην κοιλάδα του φόβου. Μην παραβγεις έξω διότι αν έχεις ανοσία στον φόβο σε περιμένει το μαστίγιο και η κοινωνική χλεύη. Πως τολμάς να μην φοβάσαι τον μπαμπούλα. Κάτσε κλειδωμένος για να μην πέσει συλλογική τιμωρία. Εσύ θα φταις για την τιμωρία που θα υποστούν όλοι. Εγώ είμαι απλά το όργανο της λογικής του Φόβου.
Ζωή στην φορμόλη για να σωθεί η ζωή.


Στο Βασίλειο του Φόβου αγνοώντας την ιστορία:
"Είναι παγκόσμιο το φαινόμενο και οι ελίτ δεν είναι ανόητες ώστε να αυτοκτονήσουν οικονομικά" (πόσες φορές ακόμα θα την πληρώσουμε αυτή την ολιγόψυχη Αριστερή παραδοχή).
Στον Α ΠΠ οι ελίτ (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία) αυτοκτόνησαν πολιτικά & οικονομικά μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της 2ας Διεθνούς. Τρεις οι εξαιρέσεις: Ζορές Λούξεμποργκ, Λένιν. Ο ένας δολοφονήθηκε, οι άλλοι δύο υπέστησαν νευρικό κλονισμό με αυτό που έζησαν.
Το τέρας που τράφηκε από τον φόβο πολλών , δεν θα φύγει. Μας κατσικώθηκε στον σβέρκο.
Και δεν θα χρειάζεται κανέναν ιό , είτε φαντασιακό είτε πραγματικό. Άλλο πράμα η αθανασία άλλο ο νεκροζώντανος κι άλλο ο απέθαντος. Τα ζόμπι θα είμαστε εμείς θέλουμε δεν θέλουμε να είμαστε ζόμπι. Ζωή σε αναστολή.


Στο βασίλειο το Φόβου και του Ζόφου σαν έτοιμοι κάποιοι από πάντα , χειροκροτούν τον γυμνό βασιλιά.
-Τι έχουν τ' άτιμα και σαλεύουν;
-Ε σκοτώστε τα επιτέλους για να ζήσουν...
[3]


Ανταπόκριση από την Κοιλάδα του Φόβου:
-Πότε θα λογαριαστούμε;
-Μετά...
-...με ληγμένη την επιταγή

Και τώρα σιγά σιγά όποιος έκανε την αρχική συναίνεση στην πρωτοφανή κατάσταση θα κοιτά τ ανάμεσα στο δίπολο των καθρεφτών
-θα σωθώ δεν θα σωθώ...

 
...και κάπως έτσι θα ρουφήξουμε τ' αυγό στο όλο και πιο στενό κελί μας. Αυτό το κάποτε αυτονόητο θα χαθεί σε μια διαχειριστική και λεόντεια διαπραγμάτευση με την (κάθε) κυβέρνηση. Και κάπως έτσι επαληθεύονται και τα 5 στάδια της κομφορμιστικής ψυχολογίας με τελευταίο στάδιο την αποδοχή.
Καινούριες ευκαιρίες ανοίγονται για τους εύπλαστους..


-Δάκρυα μόνο για τους πεθαμένους. Οι ζωντανοί άξιοι μόνο ενοχής!
-Μην νευριάζεις τον μπαμπαΚούλη! Αφού είσαι ζωντανός άξιος είσαι μόνο να δουλεύεις σιωπηλά, με μετρημένες τις μετα-κινήσεις
- Αδιαμαρτύρητα! ...χάρη σου κάνουμε

Κι έτσι από εδώ και πέρα και βόμβα διασποράς θα είσαι και μπατίρης και ένοχος καθώς επιμένεις να είσαι ζωντανός κι όχι νεκροζώντανος



Προβλέψεις καφετζούδες και μαντείες στην Κοιλάδα του Φόβου.
Ο μέγας αρχιερέας της ατομικής ευθύνης που τώρα πετάει διάφορα μύρια σε νούμερα, τα χε μπερδέψει κάπως πριν καιρό. ¨Ή μήπως τότε τα 'λεγε σωστά. Τ' άτακτα παιδάκια όμως τα απειλούμε πάντα με πειθαρχείο...
Διεστραμμένη Πίστη με άμφια Επιστήμης


Μπατίριδες, κλεισμένοι κι ένοχοι [4]









___________________________________________


[1]
"Ο αριστοτέχνης προπαγανδιστής όπως ο ειδήμων διαφημιστής αποφεύγει να απευθύνεται εμφανώς στο συναίσθημα και ψάχνει να βρει ένα τόνο που να ταιριάζει στην πεζότητα της σύγχρονης ζωής – ξερό γλυκερό, προσγειωμένο. Ο προπαγανδιστής δεν διαδίδει «σκόπιμα προκατειλημμένες» πληροφορίες. Ξέρει ότι οι εν μέρει αλήθειες είναι πιο αποτελεσματικά μέσα εξαπάτησης από τα ψέματα. Έτσι προσπαθεί να εντυπωσιάσει το κοινό με στατιστικές οικονομικής διόγκωσης που αμελούν να δώσουν το έτος με βάση το οποίο υπολογίζεται η διόγκωση , με ακριβή αλλά δίχως νόημα στοιχεία για το βιωτικό επίπεδο - με ανεπεξέργαστα και ανερμήνευτα δεδομένα , με άλλα λόγια , από τα οποία το κοινό καλείται να βγάλει το αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα και συνεπώς , το παρών καθεστώς είναι άξιο εμπιστοσύνης του λαού ή ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ , ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ ΤΟΣΟ ΓΟΡΓΑ ΩΣΤΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΓΙΑ Ν’ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΡΙΣΗ . Χρησιμοποιώντας ακριβείς λεπτομέρειες για να υπονοήσει μια παραπειστική εικόνα του συνόλου , ο πονηρός προπαγανδιστής κάνει την αλήθεια κύρια μορφή του ψεύδους.
"Η κουλτούρα του ναρκισσισμού" σελ 82 Κεφ Η Κοινοτοπία της ψευτοαυτογνωσίας : θεατρικότητα της πολιτικής και της καθημερινής ζωής"


[2]
Διάγγελμα Προέδρου της Δημοκρατίας 25/03/2020
"Να θυσιάσουμε προσωρινά ατομικές μας ελευθερίες, για να προασπίσουμε το υπέρτατο συλλογικό αγαθό της δημόσιας υγείας. Τα νέα αυστηρά μέτρα που ισχύουν είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση της κρίσης."
http://www.presidency.gr/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ae%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf/


[3]
«Το να τρέχεις στον δρόμο είναι ένας τρόπος παραβίασης των υποχρεώσεών σου ως πολίτη...Οχι στο τζόγκινγκ, ακόμη και το μοναχικό: είναι ένας τρόπος για να εκθέσεις τον εαυτό σου, καθώς και την κοινωνία στην μόλυνση», δήλωσε ο Μαουρίτσιο Καζάσκο, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής και της Ιταλικής Ομοσπονδίας Αθλητιάτρων στην Corriere della Sera.

[4] "Τα παραπάνω αναφέρει στο Iatronet ο Σωτήρης Τσιόδρας, καθηγητής Παθολογίας - Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και επιστημονικός συνεργάτης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).
Ο καθηγητής είναι καθησυχαστικός και επιχειρεί να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση:
Κύριε καθηγητά, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου κοροναϊού;

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), πρόκειται για έναν νέο κοροναϊό, ο οποίος εμφανίζει χαμηλή μεταδοτικότητα και μειωμένη θνησιμότητα σε σχέση με τον SARS και MERS"

 https://www.iatronet.gr/eidiseis-nea/epistimi-zwi/news/53761/swt-tsiodras-poso-apeilitikos-einai-o-koronaos-tis-kinas.html?fbclid=IwAR2l9Gjdru-vPrXbZxOhpFaApAnvis4lF2SpNnVP-Q6CLEVOCPwxOugvtu0

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2020

Εν δυνάμει φονιάδες...


-Στο άνοιγμα ελοχεύει...
-Τι;
-Το μέλλον σου ο τόπος...
-Δεν μπορώ δε το αντέχω το μέλλον το φοβάμαι...
-... τον τόπο της Χαράς σου;
-τι χαζά είναι αυτά που λές. Πάντα χαζά τα λες. Ασφυκτιώ. Πάω ν' ανα-μετρηθώ στο υϊκό μου φορτίο...
 ... να μου ορίσει η δοσολογία των χαπιών αν-ασφάλειας.
-Ψυχή έχεις;

-όχι την πούλησα για ένα κομμάτι βελούδο, να ντύσω τους τοίχους, να
 μην είναι γυμνοί, να μην είμαι απογυμνωμένη, να μη με πονάει η θηλιά...
 Νιώθω μιαν ανησυχία αλλά μου χουν πει να στέκομαι

 ανάμεσα σε δυο καθρέφτες.

Επιδημία του Φόβου & οι εν δυνάμει φονιάδες.

Ο μπαμπούλας της Λομβαρδίας στην Ιταλία καραδοκεί, από το μέλλον, στο άγνωστο του ανοίγματος.
Οι ίδιες οι επίσημες ανακοινώσεις (παγκοσμίως) έχουν παραδεχτεί ότι εκτιμήσεις βασίζονται σε παραδοχές [1].

Ο πανικός διαδίδεται ως πυρκαγιά στην αποξηραμένη από τον φόβο σκέψη. Εις το όνομα της ιερής, ακαθορίστου και πανταχού παρούσας Αναγκαιότητας.

Εις το όνομα της ιερής, ακαθορίστου και πανταχού παρούσας Αναγκαιότητας:
Ποινικοποίηση της παρέας, ενοχοποίηση της βόλτας, ενοχοποίηση του αγγίγματος κι η ποινή: εγκλεισμός στο σπίτι! Ένοχοι όλοι εκ προοιμίου.

Εις το όνομα της ιερής, ακαθορίστου και πανταχού παρούσας Αναγκαιότητας
Είσαι, εσύ κι εσύ κι εσύ ένοχος! και να μην έχεις την ασθένεια θεωρείσαι ότι την έχεις. Συλλογική ευθύνη. Γι αυτό και είσαι ένοχος.
Όλα αυτά βασισμένα σε ένα ρευστό πλαίσιο πλήρους ασάφειας. Μπορεί βολικά να πάρει οποιοδήποτε σχήμα. Να χωρέσει οποιοδήποτε περιεχόμενο.  Όλοι κλεισμένοι στο κουκούλι ασφυκτιώντας από το προστακτικό βελούδο που μας πνίγει.

Ο σύγχρονος λαβύρινθος είναι η αναπαραγωγή ενός ψέματος με αλλεπάλληλα στρώματα προσομοίωσης που εξατμίζει την αλήθεια. Υπάρχει κάτι σε αυτή την πράξη που δείχνει προς μία και μόνη πραγματικότητα, αυτή του κυνισμού. Υπάρχουν ολόκληρες πρακτικές  που στοχεύουν σε μια διαχείριση της πραγματικότητας, σε μια σχετικοποίηση του Τόπου. Αρχαιότατες τεχνικές ισοδυναμίας ανάμεσα στο έτσι στο γιουβ-έτσι και στο κοκορ-έτσι.

Το τέλειο έγκλημα: Δεν υπάρχει! Πάντα υπάρχουν οι πατημασιές και οι κηλίδες  που επικαλούνται την πράξη του εγκλήματος, του φόνου.
Αναζητούν τα μάτια που βλέπουν τ' αυτιά που ακούν. Που δεν είναι φραγμένα με λέπια χτισμένα από φόβο.

Εις το όνομα της ιερής, ακαθορίστου και πανταχού παρούσας Αναγκαιότητας μπορούν όμως να διασπαρούν όμοια ίχνη που επικαλούνται επίσης την αλήθεια. Κι έτσι γεννάται η σύγχυση που ξαφνικά αποπροσανατολίζει, ξαφνικά ουρανός και γη γίνονται εναλλάξιμα και ανταλάξιμα. Και τότε είναι που ο άνθρωπος απανθρωπίζεται. Χάνεται η διάκριση της πραγματικότητας χάνεται κι ο Τόπος όπου μπορείς να σταθείς. Ασφυκτιάς κι εκρηγνύεσαι.  Και τότε σε χαρακτηρίζουν ραδιενεργό και όχι  άνθρωπο. Σε χαρακτηρίζουν σύμπτωμα. Σε χαρακτηρίζουν αντικοινωνικό  φορέα της ασθένειας. 

Εις το όνομα της ιερής, ακαθορίστου και πανταχού παρούσας Αναγκαιότητας τα παιδιά από εδώ και πέρα θα λέγονται βόμβες διασποράς [θανάτου].

Όλα αυτά έχουν καλλιεργηθεί δημιουργώντας  την εύφορη κοιλάδα του θανάτου. Καλλιεργώντας την αντίληψη του Χρόνου ως αναπόφευκτη Βία. Ως την έσχατη Βία του Θανάτου. Ο χρόνος ως  Κράτος Βίας & Θανάτου. Η Σωτηρία ως απελευθερωμένος χωροχρόνος (Τόπος Χαράς), αυτό  το απελευθερωτικό μήνυμα , το χαρμόσυνο νέο  δεν καταργεί τον χρόνο , περνάει δια μέσου της Φθοράς & αλλάζει τον χρόνο από μια πορεία προς την φθορά και τον θάνατο εν μέσω ματαιότητας σε μια πορεία εκπληρωμένου βιώματος.  Και εδώ ξάφνου ευρισκόμαστε στο ξέφωτο της επιθυμητικής ροής…
Κάπου όταν το μέλλον δεν υπόσχεται φθορά και θάνατο, τα σώματα ανασταίνονται, οι ορθο-"λογικοί" τρελαίνονται, οι αν"ευσεβείς" σκαναδάλιζονται. Οι ασθένειες υπερνικώνται. Θαύματα ιατρικά και άλλα, που συμβαίνουν αν νιώσει ο άνθρωπος ότι το μέλλον  δεν είναι συνώνυμο της Απειλής...


Κυβερνήσεις
της εμπορευματοποίησης, το από δεκαετιών εμπόριο του καταβροχθιστή  Χρόνου, την κοπανάν από τις ευθύνες τους. Διαχέοντας την ευθύνη σε όλη την κοινωνία στον καθένα ατομικά.
Ασθενούν οι κοινωνίες όταν εκβιάζονται οι επιλογές ανάμεσα  στο κακό , στο χειρότερο και στο θανατερό. Την κοπανάν αυτοί που εγκλημάτησαν κατά συρροή, μέσα από την καλλιεργημένο και γόνιμο πλέον χωράφι του φόβου και τρόμου. Με την συναίνεση της Αριστεράς που αρεσκόταν στον στείρο επιστημονισμό, όταν δεν εξαγοραζόταν για να ρίχνει στρακαστρούκες στο αέρα αντί για εύστοχες βολές. Να μιλήσει με ρήμα του λόγου που να καίει τους κατά συρροή δολοφόνους των κοινωνιών. 
 

 Αν θεωρούμε τους ανθρώπους ψυχοσωματικά όντα και όχι απλώς μια κινητή έκφραση βιοχημικών διεργασιών που καταλαμβάνει 1 τετραγωνικό μέτρο, κρατώντας αποστάσεις, τότε η κουβέντα για την επιδημία και την ασθένεια μπορεί να εκκινεί. Και ν' αναζητεί αυτό που κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει ψυχοσωματικά να νιώθει το μέλλον αποκλεισμένο κι έτσι να υπόκειται σε ενδογενείς (αυτοάνοσα, καρκίνοι) ή εξωγενείς (λοιμώξεις) ασθένειες. Μήπως αντί για την παράλυση του χρόνου,  κάποτε να ξεκινούσε η διερεύνηση, πραγματική ιχνηλάτηση της ασθένειας;
Όχι της στατιστικής καταγραφής συμπτωμάτων και παρατηρήσεων επί της βιοχημείας. Καθώς και στην κλασσική ιατρική ο παράγοντας της ψυχικής ευεξίας καθορίζει την πορεία ενός ανθρώπου σε σχέση με μια ασθένεια .

Είμαστε στο τέλος Εποχής... 
Άραγε ο επόμενος χειμώνας με την έξαρση της εποχικής γρίπης μας περιμένει. Μας  περιμένει κι ένα ακόμη κλείδωμα των εν δυνάμει φονιάδων, για το κοινό καλό;

___________________
[1]
"Σύμφωνα με τον κ. Τσιόδρα, η διασπορά του ιού συνεχίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο με περισσότερα από 208.000 κρούσματα και περισσότερους από 8.200 θανάτους. Με βάση τα διεθνή δεδομένα, η θνητότητα κυμαίνεται από 0,005% έως και 1%, αλλά με αρκετή αβεβαιότητα.
Εμείς πέραν των ανωτέρω που σας είπα, χρησιμοποιούμε και μαθηματικά μοντέλα, που έχουν ως βάση τους τα χαρακτηριστικά του ιού, τα σοβαρά νοσηλευόμενα περιστατικά και τους θανάτους."
https://www.aftodioikisi.gr/ipourgeia/koronoios-apagoreyontai-oi-synathroiseis-ano-ton-10-atomon-prostimo-1-000-eyro/?fbclid=IwAR2mFA6PziCWFhe4Ftk5zBJsdQXfqkCZVjBxaKeAZqjKL11fl_9Zs12mob0




Σάββατο 18 Μαΐου 2019

Το δικαίωμα στο ταμπελάκι σου...

Αγάπη
 Η Αγάπη βρίσκεται στο απροσδόκητο των όψεών της, αλλά Αγάπη δεν είναι μια κατάσταση όπου εξαφανίζεσαι από τον χρόνο (αμνησία) για να μην υποφέρεις. Συνειδητά ή ασυνείδητα, ρητά ή άρρητα...

_DSC0072 copy
Όψεις του Πραγματικού, η Αγάπη
Ασθενείς όταν οι Όψεις του Πραγματικού συρρικνώνονται σε  μια δοσμένη φαντασιακή κατασκευή,  πολλαπλότητα του Ενός. Γιατί μέρος της Αγάπης είναι Πραγματικό, ρέει και πάλλεται μέσα στο σώμα...
Συρρικνούμενη γίνεται ακινητοποιημένο σημειακό δικαίωμα, μια αποξηραμένη και σταφιδιασμένη επί-γραφή. Η αγάπη (ενσαρκωμενη και όχι πλατωνικη)  θα εμφανιστεί με όψη και λόγο απρόσμενο.  Εκτός προδιαγραφών και καλουπιών.  Αν ως άνθρωπος έχεις πιστέψει ότι είσαι καταδικασμένος και ανάξιος αγάπης μπορεί και να μην αντιληφθείς και να την προσπεράσεις ή να την απαρνηθείς[1].

Κατάθλιψη
Δεν είναι  ασθενής αυτός που την εκ-δηλώνει, αλλά έκανε την τρέλα να θυσιάσει το είμαι της επιθυμίας του. Στουκάρει στον μεγάλο θεριστή και καταλαβαίνει την μαλακία της τρέλας που είχε κάνει. Γιατί ο χρόνος δεν γυρνά πίσω ειδικά αν έχει θυσιαστεί. Μόνο από το μέλλον μπορεί να ανακτηθεί [2].
Άλλο να καταλάβεις ότι  έχεις χάσει τον χρόνο σου και άλλο να τον έχεις θυσιάσει, καθώς βρέθηκες να αγωνιάς μπλεγμένος σε ένα δικτύωμα (οικογενειακό συνήθως) που σε έκανε να τον (και να σε) θυσιάσεις.
Συνειδητοποιείς ότι και εσύ θα πεθάνεις. Η εμφάνιση της φρίκης  εμπρός στον θάνατο, είναι όταν έχεις κάνει υπαναχωρήσεις έναντι αυτών όπου, πραγματικά ζούσες. Κατάθλιψη  εμφανίζεται, όταν η ζωή σου βρίσκεται εκτός επιθυμίας, όταν εκτός Τόπου βρίσκεσαι, όταν δεν βρίσκεσαι .
Όταν έχεις ανταλλάξει την ζωή σου (χωροχρονικά) με μια έξωθεν καλή εικόνα. Έχοντας συνειδητοποιήσει ότι έχεις υποδουλώσει τον Τόπο σου σε μια ψεύτικη υπόσχεση.

Τόπος
Ο Τόπος είναι ο ζωντανός βιωμένος χωροχρόνος σου

Απελευθέρωση
Σκληρός ο λόγος της απελευθέρωσης. Χρειάζεται να μισήσεις ότι σε καθηλώνει.
Να κάψεις τα πολύτιμα δεσμά που έχεις συμπεράνει ότι είναι η μόνη σου ταυτότητα, η μόνη σου δυνατότητα. Να αποποιηθείς το δικαίωμα ενός μέλλοντος που μόνη του δυνατότητα είναι να είσαι ένα καταθλιπτικό υποζύγιο του παρελθόντος. Κι αν δεν θλίβεσαι συνειδητά καταθλίβεται το σώμα σου, από την ανεξήγητη ασθένεια. Όλα πήγαιναν τόσο καλά μέχρι που κατέρρευσε το υποζύγιο, καταβροχθισμένο από το παρελθόν (αυτή η τόσο οξεία και αιχμηρή προϋπόθεση της ελευθερίας είναι της Καινής Διαθήκης)  [3].

Ήδη νεκροί. Μεταμεσονύκτιοι (δια[σ]τροφικοί) εφιάλτες της επιλογής. 
Υπάρχουν κάποιοι Ισπανοί που φτιάχνουν λουκάνικα με το αίμα τους.  Έχουν και ένα μίνι μανιφέστο του αυτοκανιβαλισμού,  αυτοφαγίας.  Επιλογή...

Αναίμακτες αιματηρές θυσίες
Από τα αρχαία χρόνια το αίμα ήταν ο συνδετικός ιστός του Οίκου, προς τον οποίο είχες Ιερό Χρέος. Και η θυσία κατ' ουσίαν ήταν, σπονδή αίματος. Το υγρό της ζωής που το προσέφεραν μη και ζωντανέψουν τα ξόανα.

Ολοκληρωτισμός...
Ο Ολοκληρωτισμός εκκινεί όταν επιβάλλεται η μία και μόνη όψη των Πραγμάτων.  Ολοκληρωτισμός δεν είναι η αντίληψη όπου ένα Πράγμα δεν συμπίπτει με ένα άλλο  Πράγμα. Ολοκληρωτισμός δεν είναι  η  αδιαπραγμάτευτη διακριτότητα της Διαφοράς. Ολοκληρωτισμός δεν είναι η άρνηση της εναλλαξιμότητας των καταστάσεων του Πράγματος. Ολοκληρωτισμός δεν είναι όταν αρνείσαι  την εφαρμογή της αντιμεταθετικής ιδιότητας στην ανθρώπινη κατάσταση.

Εξαφανίζοντας (σοβαντίζοντας) το περίγραμμα της Εξόδου Ι
Οι περισσότεροι πολιτικοί σχηματισμοί της επονομαζόμενης Αριστεράς (κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλετικής) είναι ρητά ή άρρητα, συνειδητά ή ασυνείδητα συμβιβασμένοι με την ιδέα ότι ο καπιταλισμός είναι αναπόδραστος. Στην πράξη πολλές φορές συνεργούν ως πρόσωπα με την εξουσία της πολιτικής και του χρήματος. Η πολιτική τους θέση και λόγος, κινούνται πάρα πολλές φορές κεντροβαρισμένα από φετίχ, ομοιώματα προσωπικών σχέσεων. Οι δράσεις τους συμβαίνουν ύστερα από συνήθως κοντόφθαλμες και ρηχές αναλύσεις της συγκυρίας, με αποτέλεσμα μια εντελώς πατερναλιστική πολιτική παρουσία που η αστοχία της, προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από θεωρητικολογίες που γεννούν σύγχυση. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: δίχως σοβαρή θεωρητική επεξεργασία και ανάλυση δεν μπορεί ένα πολιτικό Υποκείμενο, τόσο ατομικό όσο και συλλογικό, να Πράξει προς την κατεύθυνση του κοινωνικού μετασχηματισμού, όπου θα μας φέρει πέραν του Καπιταλισμού. Η επονομαζόμενη αριστερά στην καλύτερη περίπτωση εμφανίζεται με μια αερική μή γειωμένη αφέλεια, στην χειρότερη προκαλεί εσκεμμένη σύγχυση που καθηλώνει στην κοινωνική αδράνεια.

Εξαφανίζοντας (σοβαντίζοντας) το περίγραμμα της Εξόδου ΙΙ
Η πραγματικά ευφυής εξουσία φροντίζει να εξαφανίσει το ίχνος (περίγραμμα) της Εξόδου, ιχνογραφόντας παράλληλα  ένα ψεύτικο περίγραμμα σε έναν τοίχο (αναπαριστώντας μια Έξοδο). Όταν με την ορμή που γεννά η επιθυμία, προσπαθήσεις να περάσεις στην υπόσχεση Εξόδου τρακάρεις στο τοίχο. Έτσι έχει στηθεί η παγίδα. Έτσι εμπεδώνεται και η α-δυνατότητα της Εξόδου και η ύπαρξη του Άλλου δρόμου. Μετά εύκολα μπορεί να απευθυνθεί η μομφή της αποτυχίας σε εκείνον και εκείνους που αναζητούν την Έξοδο. Και από  τον πόνο της πρόσκρουσης στο τοίχο ακινητοποιούνται. Έτσι προσφέρουν συνειδητά ή ασυνείδητα τις υπηρεσίες τους πρόσωπα και πολιτικοί σχηματισμοί της επονομαζόμενης Αριστεράς που λειτουργούν ως πολιτικά μορφώματα και παράγουν σύγχυση. Στείροι ως μήτρες επ-ανάστασης, εγκυμονούν το τίποτα.

Ήδη νεκροί ΙΙ. Ολοκληρωτικό δικαίωμα (επιλογή στο ταμπελάκι σου)
Ολοκληρωτισμός είναι όταν σου αρνούνται την ροή γύρω από την εμφάνιση των Πραγμάτων. Την δυνατότητα του βλέμματος επί μιας έτερης όψης. Που είναι διαφορετικό από την άλλη μιά όψη. Στην πρώτη υπάρχει διαφορά, στην δεύτερη  κατάσταση, σύγχυση.
Δικαίωμα σκέτο, ολοκληρωτικό δικαίωμα. Δίχως τις όψεις της βιωμένης επιθυμίας, δίχως τις όψεις της ενσαρκωμένης   απόλαυσης.
Η ανθρώπινη ύπαρξη εν μέσω προ-διαγραφών. Αυτό είναι δικαίωμα στο ταμπελάκι σου και μόνο. Εκεί που υπήρχε βίωμα,  ξαφνικά νάααασου ένας αποκλεισμός και αντίδωρο  σου δίνουν μια τεράστια ταμπέλα να την κουβαλάς, σταυρό με βεντούζες στην πλάτη σου. Αποκλείεται η βίωση του ενσαρκωμένου ερωτισμού, της αγάπης  που αβίαστα μπορεί να γεννά την βίωση της μητρότητας, την βίωση  της πατρότητας. Αυτά δεν είναι ρόλοι, είναι σωματικοί Τόποι. Που συμμετέχει σώμα πνεύμα και ψυχή.  Και όχι ένα δικαίωμα στην μίμηση ενός ανδρικού ή γυναικείου σωματικού σχήματος. Εκεί που υπήρχε η αντίληψη της διαφοράς, το νομικό δικαίωμα  επιβάλλει εξ-ουδετέρωση αυτής υπαρξιακής κατάστασης, στην ζωή μιας γυναίκας και ενός άνδρα (ανεξάρτητα της σεξουαλικής τους εκδήλωσης). Μπλοκάροντας την επιθυμία αποκλείοντας την απόλαυση. Στο τέλος μένεις συντροφιά με ένα αποξηραμένο δικαίωμα και μια αφόρητη δυσφορία. Κι αναζητάς με κάθε τίμημα την μη-μοναξιά.

Το τερατώδες Πράγμα
Η καθήλωση σε μια και μόνο όψη δίχως αρθρώσεις, απειλείται από την  παρουσία του Έτερου ως Άλλου. Από το ερώτημα της ημιδιαφανούς παρουσίας του. Γίνεται αντιληπτή ως Φόβος  εμφάνισης ενός τέρατος/Πράγματος. Εκεί γεννάται ο ρατσισμός. 

Οι όψεις του Προσώπου πέφτουν κατάχαμα...
Με τα τόσα που λέγονται και γράφονται, τα οποία εξομοιώνουν Όντα και μη-Όντα (ανθρώπους & ζώα) : Οι έννοιες του Όντος και του Προσώπου, της Βούλησης & της Θέλησης (εκεί εδράζεται η Ηθική) αφορά το ανθρώπινο πεδίο. Όταν η διαφορά αυτή χάνεται, διαχέεται το Πρόσωπό σου: πολλές δυστυχίες, καταθλίψεις και τρέλες εκκινούν[4].
 Είναι το Πρόσωπο  στο Υποκείμενο, η ηθική διάκριση μεταξύ του Καλού και του μη-Καλού. Προσωποποιώντας τα ζώα, υπο-δηλώνεται ότι οι άνθρωποι ψάχνουν να ανακτήσουν, με τα ζώα ως μεσολαβητή, το πεσμένο Πρόσωπό τους...


Ήδη νεκροί ΙΙΙ. Κάπως έτσι με μη-αγάπη, τα απέθαντα βαμπίρ αγαπούν να αγωνιούν ...
Για όσους βλέπουν το χάσμα της γής και θέλουν να πέσουν να συγχωνευτούν στην μαύρη τρύπα της μάνας-γης...
Φοβού την αγάπη που για ν' αγαπήσει, καταβροχθίζει, τίποτα δεν γεννιέται και όλα χωνεύονται από σκουλήκια στο πέρασμά της...

Τρώγοντας τον χρόνο
...για να έρθει τι; Το τίποτα. Τρώγοντας την ίδια σου την ύπαρξη. συρρικνώνοντας τον χρόνο πετάς στην φωτιά κομμάτια ολόκληρα από εσένα....

Α-συνείδητο, το παιγνιώδες
κάποια μελετηρά αυγά μελετούσαν.
Κάποια τρία ίσως στον αριθμό, είπαν:
"από την πολλή χτυπημένη μελέτη, ομελέτα γίναμε", και τ' άλλα τρία, απάντησαν: "κι εμείς αυγά μελάτα"...

Αρρωσταίνοντας...
Δεν θανατώνει, δεν αρρωσταίνει η συνάντηση με το Πραγματικό. Κάθε άλλο καθώς το Πραγματικό με την αλήθεια του, γεννά την ζωή. Αυτό που αρρωσταίνει ή/και θανατώνει είναι μια καθήλωση σε μια φαντασιακή ταύτιση Πραγματικού & Συμβολικού μια στάσιμη φαντασίωση του πραγματικού, μια άχρονη Φαντασίωση του Πραγματικού.

Εξάρτημα κι εξάρτηση
Όταν γίνεσαι (ή αφήνεσαι στο να γίνεις) εξάρτημα, μέρος ενός (επικοινωνιακού) μηχανισμού, πόσο μπορεί να μιλάς για τα ανθρώπινα με ένταση κι αλήθεια;
Προσωπικά δεν διαχωρίζω γέννημα/έργο από τον γεννήτορα/άνθρωπο.
Το υποκείμενο που γεννά τέχνη είναι ένα και όχι τεμαχισμένο σε κουτάκια με ιδιότητες/προσωπικότητες.
Ο δημόσιος λόγος απαιτεί ειλικρίνεια, διαφορετικά απογυμνώνεσαι και τα λόγια με τέχνη που φτιάχνεις, φαντάζουν χάρτινοι αγγέλοι.

Η Εποχή της Οθόνης-αβύσσου
Η εικόνα εκλύει τεράστιες δυνάμεις ενόρμησης.
Στην ανθρώπινη κατάσταση η ενόρμηση είναι το ανάλογο των πυρηνικών δυνάμεων στην υποατομική φυσική.
Αυτά ως ένα σχόλιο για την εκούσια μετάδοση και έκθεση της εικόνας της φρίκης που επέλεξε ο φασίστας τρομοκράτης στην Νέα Ζηλανδία


Η άρρητη συντήρηση των Gender Politics
[ή οι πολιτικές συρρίκνωσης στο (σωματικό) σχήμα (και μόνον)]

Από το πολιτικό ερώτημα του  "είναι/Είμαι", τα genter politics   καταλήγουν στο συρρικνωτικό  "έχει/δεν έχει".  Σε ένα δικαίωμα "έχειν" γυναικείου σχήματος. Από εκεί που είναι ενσαρκωμένη μια γυναίκα (υπαρξιακά βιωματικά),  καταλήγουμε σε ένα  δικαίωμα "έχειν γυναικείου σχήματος". Αλλά ουδέτερο. Έχει ένα γυναικείο σχήμα δίχως την ύπαρξη και το βίωμα. Δίχως ας πούμε την συμμετοχή του σώματος. Το οποίο εκβιάζεται φαρμακευτικά προς ένα καλούπι συγκεκριμένου σχήματος.
Αντίστοιχα αν και λιγότερο εμφανές και στους άνδρες, καταλήγουν σε ένα συγκεκριμένο ανδρικό σχήμα. Οι τρανς βρίσκονται σε έναν μη-τόπο από πλευρά βιώματος. Ποιο εμφανές είναι στους άντρες τρανς, ως γυναίκες. Σωματικά οι γυναίκες έχουν ως βίωμα την εμφάνιση της περιόδου.  Θα αναγκαστούν οι άνδρες ως τρανς γυναίκες να προσομοιώσουν  φαρμακευτικά την περίοδο; Θα υπάρχουν σκευάσματα που θα εμφανίζουν και το "αίμα"  της γυναικείας σωματικότητας; Καθώς  στο συμβάν της τεκνογονίας η γυναίκα, συμμετέχει και εγγράφεται το σώμα της και στο σώμα της. Δεν το θέτω με όρους διπόλου (καλό κακό) αλλά με την αντίληψη της διαφορετικότητας, Καθώς σωματικά ένας άνδρας δεν συμμετέχει στην κύηση, θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο για να συναντήσει την σχέση του με το παιδί του που γέννησε η αγαπητική συνάντηση με το σώμα της ερωμένης του. Οπότε αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τον δρόμο μια γυναίκας που γίνεται μητέρα και την οδηγεί στην μητρότητα. Αυτά όλα ξαφνικά καταλήγουν σε νομικούς ορισμούς που έξω από το κράτος (και την εξουσία του βεβαίως βεβαίως) δεν βρίσκουν προσ-γείωση.

Αναπαράσταση και απεικόνιση Αναπαραγωγή υπάρχει για φωτογραφίες που επί-λέγονται προς εμφάνιση (κάποτε επί του υλικού μέσου ) πλέον επί της οθόνης. Τι γίνεται με εκείνες τις φωτογραφίες που δεν εμφανίζονται δημοσίως;
Αλλά παρ' όλα αυτά αποτελούν ήδη φωτογραφικά συμβάντα ( πχ Λαρτιγκ) μέχρι την δημοσίευσή τους; Το Πραγματικό της Φωτογραφίας ( γεννάται ως επίπτωση) και του βλέμματος είναι η, κάθε φορά, απ-ελευθέρωση του κλείστρου. Ως απ-ελευθέρωση του επιθυμούντος βλέμματος, μέρος της ενσαρκωμένης ροής που λέγεται και ανθρώπινη ύπαρξη.Το κλείστρο μαζί με το διάφραγμα και το κάδρο (πλαίσιο + γωνία λήψης) λειτουργούν ως αφαιρέσεις φαντασιακές, συμβολικές επί της πραγματικότητας. Είναι μυστήρια η τέχνη της φωτογραφίας μιας και δημιουργείται από μόνο μια ευκαιρία φωτο-γραφισης κάθε φορά. Κι εμφανίζεται στις πραγματικές φωτογραφίες, ως μια (μικρή μπορεί και μεγάλη) έκπληξη. Ταυτόχρονα αναπαράγεται δημοσίως ως πολλαπλή εμφάνιση.





Σημειώσεις
[1] Κάτι ανάλογο προσεγγίζει και ο Ντελέζ στο Κινηματογράφος 1: Η εικόνα-κίνηση, σελ 81-89

''[...] Πρόκειται μάλλον για μια αέρια κατάσταση. Εγώ, το σώμα μου, αποτελώ κατά βάση ένα σύνολο μορίων και ατόμων που ανανεώνονται διαρκώς. Μα μπορώ να μιλάω για άτομα; Δεν θα ξεχώριζαν από τους κόσμους, από τις διατομικές επιρροές (παρ.8). Πρόκειται για μια κατάσταση της ύλης τόσο θερμή, που δεν είναι δυνατό να διακρίνουμε μέσα της στερεά σώματα. Είναι ένας κόσμος καθολικής μεταβολής, καθολικού κυματισμού, καθολικού παφλασμού: δεν υπάρχουν ούτε άξονες ούτε κέντρα, ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ούτε πάνω ούτε κάτω.. {...]
Το απόσπασμα υπάρχει στον παρακάτω σύνδεσμο
https://bestimmung.blogspot.com/2013/07/gilles-deleuze.html


[2]  Όμως για ν' ανακτηθεί ο χρόνος απ' το μέλλον χρειάζεται να πιστέψεις σε μια τέτοια δυνατότητα. Χρειάζεται το άλμα της Πίστης. Χρειάζεται να πας κόντρα στην λογική που έχει εγκατασταθεί σαν κισσός πάνω σε τοίχο.

[3] Κατά Λουκάν 9.57 -9.62 & 14.15 – 14.35
[...]
Ἀκολούθει μοι. ὁ δὲ εἶπε· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι ἀπελθόντι πρῶτον θάψαι τὸν πατέρα μου. 60εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς· σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. 61Εἶπε δὲ καὶ ἕτερος· Ἀκολουθήσω σοι, Κύριε· πρῶτον δὲ ἐπίτρεψόν μοι ἀποτάξασθαι τοῖς εἰς τὸν οἶκόν μου. 62εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν· Οὐδεὶς ἐπιβαλὼν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ’ ἄροτρον καὶ βλέπων εἰς τὰ ὀπίσω εὔθετός ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
[...]
26 Εἴ τις ἔρχεται πρός με καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, οὐ δύναταί μου μαθητής εἶναι. 27καὶ ὅστις οὐ βαστάζει τὸν σταυρὸν ἑαυτοῦ καὶ ἔρχεται ὀπίσω μου, οὐ δύναται εἶναί μου μαθητής. 28τίς γὰρ ἐξ ὑμῶν, θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι, οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην, εἰ ἔχει τὰ πρὸς ἀπαρτισμόν, 29ἵνα μήποτε, θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύσαντος ἐκτελέσαι, πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξωνται αὐτῷ ἐμπαίζειν, 30λέγοντες ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι; 31 [...]
Κατά Ιωάννη 6.52-6.65
[...]
60 Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον· Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν; 61εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσι περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς· Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει; 62ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον; 63τὸ Πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή ἐστιν. 64ἀλλ’ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν.

[4] Πριν συμβεί ο πρώτος φόνος στην Βιβλική Αφήγηση ο Θεός παρατηρεί ότι στον μελλοντικό φονιά έχουν πέσει (έχουν αφαιρεθεί ;  ) το πρόσωπο/πρόσωπά του. Η όψη/όψεις του. Δεν έχει πλέον πρόσωπο ο Κάιν. 

Μερικές σκέψεις γύρω από το ζήτημα του φασισμού.

Είναι αρκετά παράδοξο για μένα που στους λόγους περί φασισμού και αντιφασισμού, δεν γίνεται αναφορά στο μεγαλύτερο γεγονός μαζικού εκφασισμο...

Αναγνώστες