Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2020

Ο παρανοϊός του καπιταλισμού, η μετάλλαξη της κρίσης

Η κρίση μορφο-λογικά είναι υγειονομική.
Είναι όμως ο καζινοκαπιταλισμός της τελευταίας 20ετίας που κατάργησε την δυνατότητα  πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης. Η κρίση στον πυρήνα της, είναι καπιταλιστική. Αποτελεί  μετάλλαξη από την  μορφή της οικονομικής μορφολογίας που ήταν από το 2008, κι έχει γίνει πολιτειακή.
Καθὠς αυτά που χτυπιούνται τα βασικά δικαιώματα μετακίνησης και αυτοδιάθεσης του σώματος των ανθρώπων.


Αλλά συνολικά είναι κρίση του καπιταλισμού. Αρχικά είχε χτυπήσει την οικονομία, μεταφορικά ως όργανο του καπιταλιστικού σώματος. Αποφάσεις πραγματικές δεν υπήρξαν και  τελικά δεν άλλαξε κάτι, απλά συρρικνώθηκαν ακόμη περισσότερο οι κοινωνικές πρόνοιες. Επιτρέποντας να σιγοβράζει η κρίση επί μια δεκαετία.
Η κρίση πλέον εκδηλώθηκε ξανά ως μεταστατικός επιθετικός καρκίνος.   Διαπερνά οριζόντια και κάθετα την παγκόσμια συγκρότηση του καπιταλιστικού μηχανισμού παραγωγής υπεραξίας. 
Ρευστοποιώντας μέρα με την μέρα τον πυρήνα του, μέσα από την ακύρωση της οικονομικής δραστηριότητας εξαιτίας των μαντρωμάτων, μερικών ή ολικών.
Αυτό που βιώνουμε είναι η αντίδραση του επικρατούντος, εδώ 20 χρόνια, ομοιόμορφου συστήματος γραφειοκρατικής αντίληψης (το βαθύ κράτος) εκπαιδευμένου να αντιδρά προβλεπόμενα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δίχως πραγματική  πολιτική αντίληψη. Αδυνατώντας να παράξει πολιτική απόφαση.  Ευρισκόμενο, το πολιτικό σύστημα, σε επικοινωνιακή προσομοίωση[1]. Τα ίδια επιχειρήματα ειπώθηκαν με την οικονομική κρίση του 2008, τα ίδια λέγονται και τώρα με την υγειονομική κρίση του 2020. Οι τίτλοι οι ειδικότητες  και τα ονόματα των ως εάν ειδικών αλλάζουν. Αυτό που λέγεται δεν αλλάζει. Θυσίες, ενοχές και ζωή σε αναστολή, αυτό αρθρώνεται συνεχώς από το 2008.

Μπατίριδες, μαντρωμένοι κι ένοχοι...


____________________________

[1] ότι συνέβη από τα ΜΜΕ στην Ελλάδα (και όχι μόνο) από το 2009 με την επικρατούσα αφήγηση για τα αίτια της οικονομικής "χρεοκοπίας" , όπως βαφτίστηκε, και το 2015 με την καταστροφολογία γύρω από το δημοψήφισμα του Ιουλίου. Αλλά και με την ίδια επιχειρηματολογία που ακούγεται στα ΜΜΕ γύρω από την αιτιολόγηση των μέτρων αντιμετώπισης του covid19, εκκινώντας από τις ΗΠΑ φτάνοντας μέχρι την Αυστραλία.


Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2020

Josep - Πέρα από την κοινοτυπία του κακού...

 Μια "δύσκολη", σε πρώτη εντύπωση, ταινία κινουμένων σχεδίων.

Καθώς η κίνηση δεν είναι ρέουσα αλλά στα όριο της διαδοχής ακίνητων εικόνων. Αυτό που σε βάζει μέσα στην ταινία είναι το εκπληκτικό μοντάζ. Η ταινία έχει την χάρη να έχει και ένα στιβαρό σενάριο που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Μιλώντας για την προσφυγιά την πολιτική και εμμέσως την οικονομική και για τις πράξεις στις ανθρώπινες σχέσεις (φιλίας, έρωτα, αγάπης, θλίψης, σεξουαλικότητας) που μας καθιστούν ανθρώπους ή απάνθρωπους. Πιάνει τον ταύρο από τα κέρατα, δίχως στρογγυλεύσεις. Θέτει με ευστοχία το ερώτημα του άλλου/έτερου. Δηλαδή ποιος είναι ο άλλος/έτερος για μένα; Τι πράττω (ή δεν πράττω) στον άλλο/έτερο;
Την θεωρώ εξαιρετικά επίκαιρη όχι μόνο για το προφανές ζήτημα της προσφυγιάς αλλά κυρίως για την απάντηση που δίνει απέναντι στον κομφορμισμό, την ευθυγράμμιση με τον γραφειοκρατικό και απάνθρωπο μηχανισμό της εξουσίας. Κάτι το οποίο βιώνουμε στις μέρες μας με τις ιατρικές επιδημικές βιοπολιτικές.



Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2020

Βινιέτες στον καιρό του Μεγάλου Φόβου (ο ραδιενεργός άλλος)

Η απειλή...

Το πρόβλημα δεν είναι η θνητότητα . Μικρή ή μεγάλη. Το πρόβλημα (και το συναντώ κάθε μέρα) είναι να εγγραφεί ασυνείδητα ο άλλος ως ΑΠΕΙΛΗ. Ο συμπατριώτης μου , ο συμπολίτης μου , ο συνάδελφος, ως ΑΠΕΙΛΗ για μένα, για τους γέροντες γονείς μου.
Ως διαχεομένη αόρατη απειλή. Ο άλλος ως ραδιενεργός, που θα με σκοτώσει , εγώ ως ραδιενεργός που θα σκοτώσω κάποιον[1].
Φοβού για τον πλησίον...
Τα πρώτα θύματα του covid19 τα έθαψαν σε σφραγισμένα φέρετρα...
Λες και ήταν ραδιενεργά...

Για την ιστορία η απεικόνιση στην σειρά Chernobyl της κηδείας των πυροσβεστών θύματα οξείας ραδιενεργού μόλυνσης, είναι πιο κοντά σε αυτό που έγινε στην Ιταλία τον Μάρτη του 2020, παρά στην πραγματική κηδεία των πυροσβεστών.  Ίσως προεικόνιζε διαισθητικά το επερχόμενο  με τα πρώτα θύματα του covid19.

Κι η ως εάν απειλή...

Τα νούμερα:

20.000 τεστ κάθε μέρα. 15.000 απ’ το δημόσιο σύστημα υγείας και 5.000 από ιδιώτες (ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα). Στην άκρη οποιαδήποτε κριτική ή/και απόδειξη για τα PCR τεστ

500 θετικοί.
Από αυτούς 9 στους 10 ασυμπτωματικοί. (10% οι ασθενείς όχι μούφα ασθενείς ως ασυμπτωματικοί)
Μένουν 50.
Να πούμε ότι 1 στους 5 θέλει νοσηλεία;
Μένουν 10. (2% επί των θετικών καταγραφών )

10 στους 20.000 είναι ποσοστό 1/2.000 (0,05% επί των ημερήσιων τεστ)

Εδώ 2 βδομάδες οι διασωληνωμένοι πέφτουν από το 100 που είχαν φτάσει. Εσείς τι καταλαβαίνετε ότι η επιδημία είναι σε έξαρση και απαιτεί πυχαίους τίτλους για τις καταγραφές ή σε σταθεροποίηση με τάσεις αποκλιμάκωσης;

 ______________________
[1] άνθρωποι που έχουν υποστεί οξεία ραδιενεργή μόλυνση κινδυνεύουν από τους υγιείς καθώς το ανοσοποιητικό τους είναι κατεστραμμένο και είναι εξαιρετικά ευάλωτοι σε μικροοργανισμούς.

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020

Οι μεταλάξεις που σε καθιστούν αντικείμενο του κακού....


Αυτό που έχασαν στο δρόμο οι ψεκασμοκυνηγοί ήταν τη ανθρωπιά τους.
Τά 'δωσαν όλα ακόμη και την ανθρωπιά τους για την επίπλαστη ασφάλειά τους. Τι είδους αλληλεγγύη είναι αυτή;


Που βρισκόμαστε;

Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση μετάλλαξης της οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού που ξεκίνησε το 2007, σε πλήρη κρίση του πολιτειακού συστήματος. Με τον ένα ή άλλο λόγο η αστική Δημοκρατία καταργείται στην πράξη. Το όχημα αυτό του καπιταλισμού πλέον καταργείται. Αυτή η εξέλιξη πιθανολογώ ότι ρευστοποιεί τον ίδιο τον καπιταλισμό. Σίγουρα ρευστοποιεί την ύστερη εκδοχή του, ως καζινοκαπιταλισμού.
Ο Αγκάμπεν είδε την κατάσταση με ενάργεια νωρίτερα και καλύτερα απ' όλους μας. [1]
 

Μοναδική Αλήθεια

ή πως να είσαι άθεος θρησκόληπτος και δίχως να πατάς στην εκκλησία [2]

Από τον φιλικό παντογνώστη (πάντα ευχάριστοι οι χαρακτηρισμοί έναντι επιχειρημάτων) της ηλεκτρονικής γειτονιάς σας:
Φταίει λοιπόν η αστυνομία μόνο; Αυτό είναι το ερώτημα.


Την διεκδίκηση της "μοναδικής αλήθειας" κάπου αλλού κάποιοι άλλοι την έχουν. Με επίκληση στην Αυθεντία που με ευλάβεια πίστη και σέβας, όλοι πρέπει υπάκουα να κλίνουμε το γόνυ. 'Όλοι!
Αλλιώς θα πεθάνουν εκατομμύρια.
Διάφοροι χαρακτηρισμοί του συρμού υπάρχουν για όσους τολμούν να επισημαίνουν τις απανωτές κραυγαλέες αντινομίες & ανακολουθίες υγειονομικών προσώπων και θεσμών. Αστοχίες σε λόγο πράξεις και επιπτώσεις στο σώμα της κοινωνίας και σε προσωπικό επίπεδο.
...καθώς η αστυνομία είναι μέρος της συνολικής πολιτειακής εικόνας και όχι Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ εικόνα:
Εξακολουθεί λοιπόν να λείπει, στα σχόλια, η κριτική για τον ρόλο, λόγο και θέση των γιατρών γύρω από την αυξανόμενη θεσμική αυταρχικότητα που αναζητά νομιμοποίηση στους ίδιους και στην γραφειοκρατία τους τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε συλλογικό.
Εξακολουθεί να λείπει η λογοδοσία.
Εξακολουθεί να λείπει η αυτοκριτική για την απογύμνωση των ανθρώπων από βασικές ελευθερίες.
Αντιθέτως βλέπουμε να διεκδικούνται σιωπητήρια προς τις κριτικές φωνές με διάφορες απευθυνόμενες μομφές και χαρακτηρισμούς.

Εξακολουθεί να λείπει ο ευθύς ξεκάθαρα διατυπωμένος προβληματισμός προσωπικός και θεσμικός για όλο αυτό που συμβαίνει το τελευταίο εξάμηνο παγκοσμίως.
Στον προσωπικό και θεσμικό, δημόσιο λόγο των υγειονομικών και της γραφειοκρατίας τους.

Όλοι καλύπτονται πίσω από τα φουστάνια της επιστήμης. Μόνο που με βάση Φιλοσοφία της Επιστήμης στο πως ορίζουμε το επιστημονικό πεδίο λίγο πολύ και συνοπτικά ισχύουν τα παρακάτω:
Thomas Kuhn argued that science does not evolve gradually towards truth.
Science has a paradigm which remains constant before going through a paradigm shift when current theories can’t explain some phenomenon, and someone proposes a new theory.
A scientific revolution occurs when: (i) the new paradigm better explains the observations, and offers a model that is closer to the objective, external reality; and (ii) the new paradigm is incommensurate with the old.
For example, Lamarckian evolution was replaced with Darwin’s theory of evolution by natural selection.
Υπάρχουν παραδείγματα και βιβλία για το ρόλο των θεσμικών οργάνων και των γιατρών στην επιβολή αυταρχισμού.
Κλασσικό παράδειγμα ο Φουκώ, άλλο παράδειγμα ο Thomas S Sazs στην βιομηχανία της τρέλας.

Παραδοχές και νουμεράκια

Ποιος; ο ίδιος ο Τσιόδρας! δίχως δάκρυα, δίχως ηθικά βάρη:
"Όπως αναφέρουν, η διαμάχη που ακολούθησε, έχει «δηλητηριάσει» τον επιστημονικό αυτόν όρο: πρόκειται για μία κατάσταση, κατά την οποία ο αριθμός των ατόμων που έχουν ανοσία σε ένα παθογόνο είναι τόσο μεγάλος, που αυτό δεν βρίσκει έδαφος να διασπαρεί και σταδιακά εξαφανίζεται.
«Στην πραγματικότητα, η ανοσία αγέλης αποτελεί τον μοναδικό τρόπο να οδηγηθούμε στο τελικό στάδιο της CoViD-19»,"[3]
Στις 13/10/2020 λοιπόν:
Μια χονδρική στατιστική εκτίμηση για την λοίμωξη covid19 με βάση τα όσα ανακοινώνουν:
Η ιστορία είναι σταθεροποιημένη εδώ και 10 ημέρες και μάλλον θα εμφανίσει μείωση καταγραφών.
Σε σχέση με τις καταγραφές που ανακοινώνουν: τόσο σε επίπεδο καταγραφών όσο και σε επίπεδο διασωληνωμένων είμαστε στα ίδια με την προηγούμενη βδομάδα.
Εγχώριες καταγραφές σήμερα 363 στις 6/10 366.
Διασωληνωμένοι 89 στις 6/10 87.
Η Αττική σε καταγραφές είναι αισθητά πεσμένη καθώς την προηγούμενη βδομάδα είχε πάνω από 200 καταγραφές.
Όλα αυτά με υπερδιπλάσια τεστ σε σχέση με τις 06/10.
Πόσο στοίχημα ότι δεν θα εμφανιστεί καμία "έκρηξη" κρουσμάτων σε 7 ημέρες. Τα μέτρα θα παραμείνουν!  διότι έτσι, ως μέτρα προληπτικού που χτυπάει το ξύλο, για να μην συμβεί το κακό... [4]
 

Όπου συνθλίβεσαι ανάμεσα σε ψέματα 

Η  ταινία "η σιωπηλή επανάσταση" είναι μια πραγματεία για το ψεύδος και την επίπτωση που αυτό έχει στο υποκειμενικό βίωμα των ανθρώπων. Εμφανίζεται η αφήγηση μιας ιστορίας αντίστασης στο καθεστωτικό ψεύδος (του δρόμου προς τον Κομμουνισμό). Το πρόβλημα της αφήγησης είναι ότι η δυνατότητα διαφυγής εμφανίζεται, ως διαφυγή προς ένα εξίσου ψεύδος. Οι μαθητές διαφεύγουν από το αλλεπάλληλα ψεύδη προς την Δυτ. Γερμανία η οποία στα πλαίσια της προπαγάνδας είχε ισχυριστεί ένα εξίσου ψέμα: αυτό όπου ο Φέρεντς Πούσκας είχε σκοτωθεί στην εξέγερση της Ουγγαρίας. 

 
Είναι παράδοξο λοιπόν μια αφήγηση που δείχνει πως τα ψέματα, κατασκευάζουν φαντασιακά ιδανικά  που μπορεί να σε συντρίψουν (ένας από τους χαρακτήρες "σπάει" όταν συνειδητοποιεί ότι ο ήρωας πατέρας του είχε καταλήξει συνεργάτης του ναζιστικού καθεστώτος) καταλήγει να υποστηρίζει έμμεσα ότι όταν όλοι ψεύδονται τότε η μόνη δυνατότητα που υπάρχει είναι  η καλαισθησία του ψεύδους και η χειροπιαστή ανταμοιβή. Η ταινία μας εμφανίζει λοιπόν, ότι η έξοδος είναι τελικά μια ακόμα είσοδος σε μια εξίσου ψευδεπίγραφη κατασκευασμένη κατάσταση. Αυτή της Δύσης, του καπιταλιστικού κόσμου, που όμως προσφέρει χειροπιαστές εικόνες  ποιο ελκυστικές ως διαφυγές από το μελαγχολικό του ψέματος έναντι κάποιων αφηρημένων εννοιών αδελφοσύνης και φιλίας. Κάθε ομοιότητα με ότι έχουμε ζήσει και ακούσει εξ Αριστερών δεν είναι τυχαία...
 

Σχέσεις....

Το ζήτημα δεν είναι να μένεις ασφαλής, αλλά να είσαι  άνθρωπος...
Ο εραστής: να είναι ο φύλακας (πάντα της διαφοράς) του ερώμενου, ο πολιτικός: θεματο-φύλακας του Νόμου, ο γονιός: ο φύλακας ενός άλλου, του παιδιού του...
Η μόνη οδός προς το ανθρώπινο στην ερωτική του, κοινωνική του, πολιτική του έκφανση είναι αυτός της δια-φύλαξης του άλλου.
Σα δυο χορευτές που χορεύουν μέσα στον χώρο και δημιουργούν εκ του μη όντος τον Τόπο της συνάντησής τους.
Χορεύουν σε σχέση και για να χορεύουν χρειάζεται να μην πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον. Να μην τσαλαπατά ο ένας τον άλλο...
Πως να χορέψεις σε ζευγάρι ή σε ομάδα με άλλους, αν ο ένας πέφτει πάνω στον άλλον, αν κοιτά να σφετεριστεί τον χώρο το άλλου.
Οποιαδήποτε άλλη θέση οδηγεί σε φόνους, αυτοκτονίες και ανθρωποθυσίες...
του καθήκοντος του πρέπει...
"Η μη-βία είναι αυτο-θυσία;" Από το  βιβλίο της Marie Balmary "Η απαγορευμένη Θυσία" σελ 227 -232 σχολιασμός του κατά Ματθαίου 5, 38-41 όπου: "Μαζοχισμός είναι να προσφέρεις το ίδιο μάγουλο σε κείνον που σε χτυπάει, για να σε ξαναχτυπήσει. "Αγιοσύνη" είναι να προτείνεις ένα άλλο μάγουλο σε κείνον που σε χτυπάει -για να αφυπνιστεί"
Και σχολιάζω πολιτική πράξη είναι εκείνη που αποτρέπει την δια-στροφή του νόμου, του λόγου της ανθρωπιάς σε απανθρωπιά...
Σε όλα αυτά που μας έχουν στρίψει τα σωθικά και κοντεύουμε να πάθουμε ειλεό...


____________________________________

Σημειώσεις
[1] http://positionspolitics.org/giorgio-agamben-the-state-of-exception-provoked-by-an-unmotivated-emergency/
"Σε περιοχή της Ιταλίας, ανακοινώνεται η υποχρεωτική χρήση μάσκας στο σπίτι σύμφωνα, με τον πρόεδρο της Καμπάνια" (πρόεδρος από το 2015). Ολα αυτά ο  κεντροαριστερός Vincenzo De Luca αφού επέβαλε λογοκρισία στους υγειονομικούς.
 
[2] "Του Αλέξανδρου Σχισμένου  [...] Όλοι κατανοούμε αυτή την ερεβώδη νέα πραγματικότητα. Όλοι; Όχι. Εκτός από τους Ελληνορθόδοξους ιερείς και τον Αγκάμπεν. [..]
Διότι ως αλληλεγγύη πρέπει να θεωρήσουμε τα μέτρα περιορισμού της εξάπλωσης του ιού. Ως αλληλεγγύη στις ευπαθείς ομάδες και στους εργαζόμενους της υγείας, που έρχονται σε καθημερινή επαφή με τις πιο επικίνδυνες περιπτώσεις. Με βάση αυτόν, τον δημοκρατικό αυτοπεριορισμό, μπορούμε να σταθούμε απέναντι στους κυβερνώντες και να απαιτήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας για το υγειονομικό δημόσιο προσωπικό, να απαιτήσουμε να καλυφθούν οι ελλείψεις σε υλικά και ιατρούς, να απαιτήσουμε το καθολικό δημόσιο δικαίωμα στην υγεία ως κοινωνικό δικαίωμα και όχι ως κρατικό προνόμιο.[...]"
https://www.aftoleksi.gr/2020/03/16/o-aytoperiorismos-sta-chronia-tis-pandimias-mia-apantisi-ston-agkampen/

[4] Από την συγκέντρωση μπρος στο Εφετείο

Σάββατο 1 Αυγούστου 2020

2+2 = μπανάνες

«Υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης που να μην προβαλλόταν ως κάτι το ‘’φυσικό’’ γι’ αυτούς που την υφίσταντο;» John Stuart Mill

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές σχέσεις , ο κοινωνικός τόπος ρευστοποιείται και αναδιατυπώνεται με πολύ δυσμενείς όρους για την ανθρώπινη κατάσταση. Ο κοινωνικός τόπος ορίζεται πλέον με όρους διαχείρισης κρίσεων, με όρους φυλακής ή στρατοπέδου. Αυτός μάλλον θα είναι ο Τόπος της 4ης Βιομηχανικής επανάστασης. Υπάρχει εδώ και χρόνια συζήτηση για μια κοινωνική μηχανική που θα περιλαμβάνει ευθέως και  το ανθρώπινο σώμα. Ως όργανα και ως αντικείμενο υγειονομικής διαχείρισης. Μικρό παράδειγμα: η είσοδος σε κάποιες επιχειρήσεις γίνεται με υποδόριο τσιπ, στην θέση της κάρτας εισόδου. Υποθετικό παράδειγμα: με συνεχή παρακολούθηση των βιομετρικών δεδομένων, κάποια κυβέρνηση θα μπορούσε να παράσχει γενναίες μειώσεις στην φορο
λογία. Καθώς το δημοσιονομικό "βάρος" και "αποτύπωμα" θα ήταν μικρότερο στις υγειονομικές δαπάνες. Φαντασία; Θα φανεί παρακάτω πως αυτό ήδη συζητείται.. Και πως γίνεται η διάλυση του υγιούς στον ασθενή, μένοντας μόνο ο ασθενής...

Το κύριο και ποιο τρομακτικό εργαλείο όλων είναι ότι ο μετασχηματισμός βασίζεται στην αντιστροφή μιας έννοιας:
ο υγιής άνθρωπος γίνεται ασυμπτωματικός ασθενής. Με την έννοια του ασυμπτωματικού ασθενή (το νέο νόημα βρίσκεται στο πάντα εν δυνάμει ασθενής) διαλύεται η διαφορά υγιούς με ασθενή. Αυτό γίνεται με την θεσμική συνέργεια της γραφειοκρατίας εθνικών και διεθνών ιατρικών θεσμών (Π.Ο.Υ. , ECDC, CDC, ΕΟΔΥ). Όσοι εναντιώνονται σε αυτή την σκόπιμη σύγχυση εννοιών απορρίπτονται ως σκοταδιστές συνωμοσιολόγοι και "ψεκασμένοι" . Οι αντιδράσεις πολλών σε σχέση με την Επιστήμη και τον θεσμικό λόγο της, είναι θρησκόληπτες ως προς την αποδοχή του λόγου των υγειονομικών θεσμών:
"Το είπαν οι γιατροί", όποιος αμφισβητεί τον λόγο των "γιατρών" καταδικάζεται με όρους αίρεσης. 
Οι όροι είναι επιστημονικoί το υπόβαθρο που εκφέρονται είναι θεολογικό.


"Thomas S. Szaz
▪ Εγώ υποστηρίζω πως αυτό συνέβη εξαιτίας του μετασχηματισμού της θρησκευτικής ιδεολογίας σε επιστημονική, με αποτέλεσμα την αντικατάσταση του θεολογικού κινήματος από ένα μαζικό-ιατρικό κίνημα και την αντικατάσταση της δίωξης των αιρετικών από τη δίωξη των τρελών."
 [1]


Δεν είναι τρομακτική ως επιδημία ο covid19, είναι τρομακτικό αυτό που αναδύεται με αφορμή μια ήπια σε γενικές γραμμές λοίμωξη. Η νέα κανονικότητα η οποία χτίζεται με όρους κοινωνικής μηχανικής συνοψίζεται στο εξής:

 θα βρισκόμαστε σε διαρκή εν δυνάμει υγειονομική κρίση με διαλείμματα μη κρίσης.

Για έναν άνθρωπο με νοσηλεία μίας ημέρας επιβλήθηκαν περαιτέρω κοινωνικοί περιορισμοί.
"...χρειάστηκε 1 στα 13 κρούσματα νοσηλείας ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ..."
"Ένα από αυτά είναι ο περιορισμός των καλεσμένων σε τελετές, όμως είναι οι γάμοι και ο λόγος πίσω από αυτή την απαγόρευση είναι τα όσα συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη και δημιούργησαν έναν πυρήνα με αρκετά κρούσματα.

Ο λόγος για έναν γάμο με περισσότερους από εκατό καλεσμένους, από όπου έχουν προέλθει δεκάδες κρούσματα κορονοϊού, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι αυτά θα πολλαπλασιαστούν.

Μέχρι στιγμής τα επιβεβαιωμένα κρούσματα από το πάρτι γάμου είναι 13, ανάμεσά τους και ο γαμπρός, ο οποίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί για ένα βράδυ."[2].


Ο καπιταλισμός αφού καταβρόχθισε το δημόσιο πεδίο , αφήνοντας πίσω του κράτη αποκαΐδια,  επεκτείνει το οικονομικό πεδίο και στον προσωπικό τόπο του κάθε ανθρώπου. Εδώ επισημαίνεται:
"Πρώτον, κάτι που λέγεται στην πολύ αρχή και μπορεί να διαφύγει της προσοχής. Η μετάβαση του ενδιαφέροντος απ’ τα «προσωπικά δεδομένα του ασθενούς» στα «προσωπικά δεδομένα της υγείας» συνολικά – του καθενός. Η μετάβαση είναι στρατηγικής σημασίας. Ο «ασθενής», η «ασθένεια», είναι μια περιορισμένη στο χρόνο κατάσταση. Αντίθετα, σαν «υγεία», μπορεί να θεωρηθεί το σύνολο της καθημερινής ζωής, 24/7. Συνεπώς η «δημιουργία», η «συγκέντρωση» και η «κατεργασία» των προσωπικών data 24/7 είναι μια καθολική διαδικασία που μπορεί να αφορά (και πράγματι αφορά) τα πάντα στην καθημερινή ζωή."[3].

Γυμνός φόβος
Η πορεία μας είναι προς το μέλλον. Η Αριστερά προσεταιρίστηκε την έννοια  "προοδευτικού" έναντι του συντηρητισμού, ως συλλογική έκφραση της πορείας. Του ανοίγματος του μέλλοντος. Σε αντίθεση με την Δεξιά του συντηρητικού της στασιμότητας. Εδώ και πολλές δεκαετίες η αποκαλούμενη Αριστερά έχει βαλτώσει. έχει καθηλωθεί το βλέμμα της στο παρελθόν.
Όπου η Αριστερά έχει μεταλλαχθεί κι η Ελευθερία αντικαταστάθηκε από την Ασφάλεια ως κυρίαρχο σημαίνον.
Αν τελικά δουλειά της πολιτικής ανάλυσης , της Ίασης. της Άρσης των κοινωνικών αντινομιών είναι από το να πηγαίνεις πορευόμενος  με τον κώλο προς το μέλλον , να περιστραφείς και ν' αντικρίσεις το μέλλον...
...δεν θ' αναγκάζεσαι να πατάς τα ίδια σου τα σκατά άμα στρέψεις το μέτωπο και τα μάτια και το σώμα προς το μέλλον..,
Χρειάζεται βέβαια να είσαι σε πίστη ως προς αυτό και όχι σε φόβο...

Πορνογραφία καταστροφής
Αυτό το πολύ παλιό και αγαπητό παιχνίδι του κοινωνικού έλεγχου, τώρα σε νέα υγειονομική συσκευασία. Και με τις ευλογίες της υγειονομικής Αριστεράς. Πάντα στο όνομα του ανθρωπισμού. Το κυνήγι μαγισσών που με αποστροφή καταδικάζεται ως σκοταδιστικό είχε στο πυρήνα του κάποια γεγονότα του Πραγματικού . Με συγκεκριμένες αιτιολογήσεις. Η Φαντασίωση αφορούσε τις αιτιολογήσεις τις ερμηνείες τις εξηγήσεις.. Σε τούτη την περίοδο ο αιρετικός που καίγεται συμβολικά, και κυνηγιέται, είναι όποιος αμφισβητεί την Καταστροφή. 'Όποιος αμφισβητεί τον Θεό/Καταστροφή που χρειάζεται θυσίες προς εξευμενισμό. Πριν μπήκανε οι καραντίνες καθώς είχαμε θανάτους δίχως κρούσματα, τώρα έχουμε κρούσματα δίχως θανάτους...
Πάντα όμως θα έχουμε μια Καταστροφή να κρέμεται πάνω από το κεφάλι μας. Κι αυτή η καταστροφή για να εξευμενιστεί ζητά από τους ανθρώπους να είναι υπάκουα και πειθαρχημένα παιδιά. Να μην διασκεδάζουν ανεύθυνα, να μην απολαμβάνουν πολύ. Να μην περιφέρονται άσκοπα. Να υπολογίζουν συνεχώς τις πιθανότητες. Τις αναλογίες ρίσκου.
Όλα αυτά για να κρύψουν τι μέσα σε σύννεφα  ενοχής και ατομικής ευθύνης;
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση να ενισχυθούν τα υγειονομικά  συστήματα. Ότι είναι πιο βολικό να μαντρώνεις ανθρωπιστικά τις κοινωνίες, από το να να φτιάξεις ένα σύστημα υγείας με αντοχές.
Μη χαλαρώνεται, να 'στε σε εγρήγορση, ο ειδικός παραμονεύει να καταδικάσει τον αιρετικό που δεν πιστεύει.
Κι οι γυμνοσάλιαγκες τσανακογλύφτες κι αυτοί που έχουν γεννηθεί πεθαμένοι κι αυτοί ξεχάσανε ότι είναι ζωντανοί, αναζητούν τον λευκό Ιππότη καίγοντας ταυτόχρονα άπιστους αιρετικούς που δεν πιστεύουν στον θεό της Επιστήμης [4]

Πορνογραφική φαντασίωση
...όπου δυσφορία αναφύεται όταν τρακάρεις με το στούντιο της προκάτ φαντασίωσης όπως ο Τρούμαν στο Τρούμαν. Κι  η πορνογραφία σε οποιαδήποτε μορφή της συνδέεται με μια προκατασκευασμένη φαντασίωση. Της οικογένειας του κόμματος του θεού. Καθώς την παίρνεις μάτι δυσφορείς μέσα από την κλειδαρότρυπα του ανεκπλήρωτου. Και συμβαίνει
όπου καταλαμβάνεται ο Τόπο της γεννημένης φαντασίωσης.  Και αρχίζει η απελπισμένη κατα-δίωξη
από το ανέφικτο του ίδιου του μέλλοντός σου...

Πορνογραφία λοιπόν (υπερμεγένθυση μιας λεπτομέρειας - έτσι φιλμογραφούν στα πορνό - αυτή είναι η έννοια της κλειδαρότρυπας μια ανατομία, αφαίρεση μιας λεπτομέρειας και ξεχείλωμά της) καθώς οι δύσμοιροι αιχμάλωτοι της προκάτ φαντασίωσης παίρνουν  μάτι την επιθυμία και τεστάρουν να δουν αν είναι πραγματική. Φαντασιώνονται το Πάθος μα δεν μπορούν αν ονειρευτούν την Ανάσταση.  Καθώς οι ίδιοι έχουν απολέσει την φαντασίωση στην μορφή του επιθυμητικού μέλλοντος της Ανάστασης. Η Ανάσταση ως η φαντασίωση της επιθυμούσας απόλαυσης. Η εύρεση του Τόπου της Φαντασίωσης. Όποιος έχει χάσει το μέλλον του καταφεύγει σε υποκατάστατα κάποιας μορφής πορνογραφίας. Ακόμη και αυτής της αυτοκαταστροφής.
__________________________________________


[2]

[4]
Η εκλεκτική γραφειοκρατική συγγένεια  Ιεράς Εξέτασης Ψυχιατρικής και γενικότερα θεσμικής ιατρικής επισημαίνεται και τεκμηριώνεται από τον Thomas S. Szaz στο "Βιομηχανία της Τρέλας"
 (Manufactur of Madness) σε μετάφραση του Κλεάνθη Γρίβα.

Κυριακή 24 Μαΐου 2020

Ο φαντασιακός Γκοτζίλας και η ζωή παραγματικά σε αναστολή

Ποιο είναι το πολιτικοκοινωνικό ερώτημα;
Πως θέλουμε να βιώνουμε την ζωή μας;
Βιωμένη οργανωτικά με όρους στρατοπέδου;
στην λογική της υπεύθυνης/ελεγχόμενης ζωής από έναν ανώτερο "ειδικό" (όπως ο παπάς , οικονομολόγος , υγειονομικός);
Περιχαρακωμένη σε κανόνες, από μια ηθικιστική/προτεσταντική αντίληψη για την ζωή;
Όσο περνάει ο καιρός, διαφαίνεται ότι ο covid19  δεν είναι ο Γκοτζίλας όπως πουλιέται στο  επικοινωνιακό παζάρι .
Να θυμίσω κάποια δεδομένα:
-Η Ανελευθερία στην μορφή της κοινωνικής απομόνωσης διαλύει ψυχικά τον άνθρωπο.
-Η ανέχεια και η φτώχεια είναι εξαιρετικά θανατηφόρες.
-Οι θάνατοι συνέβησαν μαζικά (40-50%) όχι στο σύνολο της κοινωνίας αλλά σε σχετικά απομονωμένους κοινωνικά χώρους όπως τα γηροκομεία. Όχι στο σύνολο της κοινωνίας[1].
-Η αιτιολόγηση θανάτων παραμένει μια γκρίζα περιοχή (το περίφημο "από covid19 - με covid19")[2]
-Επιπέδωση της επιδημιολογικής καμπύλης (δλδ μιας ποσότητας σε συγκεκριμένο χρόνο) μέσω της καραντίνας σημαίνει διασπορά της επιδημίας σε βάθος χρόνου. Έχει νόημα μόνο όταν σκοπεύεις ως πολιτεία να προβείς σε ενέργειες ενίσχυσης του υγειονομικού συστήματος.




Αυτό σημαίνει ότι καθυστερείς την κυκλοφορία μιας λοίμωξης στον γενικό πληθυσμό.
Αυτό σημαίνει εκεί που θα είχαμε χ κρούσματα και ψ θανάτους (λόγω της πίεσης στα σακατεμένα υγειονομικά) σε 2 μήνες, θα έχουμε χ κρούσματα και ενδεχωμενικά (και σε μεγάλο ερώτημα) λιγότερους θανάτους σε 4 μήνες.

Η καραντίνα  που δεν συνοδεύεται από ουσιαστική και έμπρακτη ενίσχυση του υγειονομικού συστήματος, είναι μια προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης ώστε ως κυβέρνηση ν' αποφύγεις την πολιτική ευθύνη για το σακάτεμα των υγειονομικών συστημάτων.

Εν μέσω αμφισβητούμενων αριθμών στην μεθοδολογία καταμέτρησης [2]:
όλη τούτη η ιστορία είναι το τραγικό επακόλουθο των οικονομικών πολιτικών και αντίληψης της τελευταίας 20ετίας γύρω από την κοινωνική πρόνοια (συνταξιοδοτικό, υγειονομικό και γενικότερη οικονομική ευμάρεια).
Είναι πραγματικά τραγική αστοχία να λέγεται εξ αριστερών και στο όνομα του ανθρωπισμού, ότι η καραντίνα θα ωφελήσει.
Είναι πραγματική τύφλωση να υποστηρίζεται ότι τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης ή ο υγειονομικός φερετζές θα θεραπεύσει την ίωση.
Είναι πραγματική συνενοχή να θεωρείς ψιλά γράμματα τις επιπτώσεις μιας ζωής σε αναστολή.

Είναι αυτολοβοτόμιση να μην βλέπει κάποιος τις ανακολουθίες [3] , τα χειραγωγημένα στοιχεία, την εμπλοκή επιχειρηματικών συμφερόντων (πχ Bill Gates) [4], που προσπαθούν να μεγεθύνουν σε τερατώδη μεγέθη μια, μέτριας επικινδυνότητας, λοίμωξη. Αυτές οι καταστάσεις έχουν πλέον αποκτήσει μορφή  ρουτίνας [5].

Προ-έρχεται από τόπο υποκρισίας και φαρισαϊσμού, η μομφή ότι μεσιτεύουν ως
φερέφωνα των καπιταλιστών, όσοι ακαδημαϊκοί και μη υποστηρίζουν την ελευθερία κινήσεων, την ελεύθερη συνάθροιση και την ανεμπόδιστη κοινωνικότητα.
Σε αυτόν τον φαρισαϊσμό εντάσσεται
η υιοθέτηση, άκριτα, δυσφημιστικού άρθρου περί χρηματισμού του επιδημιολόγου Γιάννη Ιωαννίδη , από το Buzzfeednews, κυρίως στον αριστερό πολιτικά χώρο παγκοσμίως, δίχως να γίνει πραγματική διερεύνηση των ισχυρισμών και της σκοπιμότητας του άρθρου [6].
 Είναι κυνική ευθυγράμμιση του σκοπού που αγιάζει τα μέσα, με την ποιο αισχρή εξουσία, η αντίληψη ότι
υπάρχει κοινό καλό στην ωμή παραβίαση θεμελιακών ελευθεριών, με αφορμή την ίωση covid19. Ηθελημένα ή άθελα όσοι ασπάζονται κάτι τέτοιο, γίνονται ντουντούκες συμφερόντων φαρμακοβιομηχανιών και πρεσβευτές του ποιο σκληρού κοινωνικού ελέγχου.

Εκτός κι αν όνειρο της ζωής κάποιων, είναι ζωή σε στρατόπεδο, με περιορισμούς και όρους δια βίου ελεγχόμενης κοινωνικής ζωής και συναναστροφής. Αυτό είναι το μέλλον που αναζητούν;
Το μέλλον μιας ζωής ζυμωμένης από τον Τρόμο;
Διαποτισμένη από έναν διάχυτο Φόβο;
Μιας ζωής σε απονεκρωμένο χρόνο, της οποίας το μέλλον βιώνεται ως απειλητική μορφή;
Ο απονεκρωμένος χρόνος μουμιοποιεί τον άνθρωπο, απειρίζοντας τον διάχυτο φόβο.


____________________________
[1]"“To me it shows we will have to give equal resourcing in dealing with Covid between the NHS and social care. Care homes are places where physical distancing is almost impossible. It’s like a perfect storm: a susceptible population, not being able to implement the measures and the staff are not well supported and trained enough. Many of the staff are care assistants with very little medical knowledge.”"


[2] "Σε συνέντευξή του στον FOCUS FM 103.6, ο κ.Κούβελας ανέφερε χαρακτηριστικά πως «Ο κ.Τσιόδρας, όπως κάθε επιστήμονας, θα έπρεπε να ακολουθήσει την κανονική επιστημονική μέθοδο και να μην ακολουθεί μία επινόηση. Δε θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Γιατί υπήρξαν πολλοί άνθρωποι, που πέθαναν και χαρακτηρίστηκαν από COVID. Oυσιαστικά μας δίνει μία ψευδή εικόνα της θνητότητας, κάτι, που πολλοί προσπάθησαν να το κάνουν από την αρχή για να δικαιολογήσουν τα σκληρά μέτρα».

«Ο ΕΟΔΥ έχει ανακοινώσει και τους θανάτους από την κοινή εποχική γρίπη και θα δείτε, ότι είναι πάνω από 100 επίσης, δλδ σε τάξη μεγέθους, δεν διαφέρει το ένα από το άλλο. Άρα πώς δικαιολογεί κάποιος αυτά τα σκληρά μέτρα με την αναγκαία οικονομική επίπτωση;», σημείωσε ο κ.Κούβελας και πρόσθεσε πως ο ίδιος δεν είναι κατά των σκληρών μέτρων, αλλά όπως είπε, «όπου χρειάζεται, θα έπαιρνα σκληρά μέτρα, αλλά όχι για τόσο μεγάλο διάστημα»."

"Εξάλλου ο κ. Τσιόδρας είναι σαφής. Σχεδόν 8-9 στους 10 θανάτους αφορούν σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα ή με γηρασμένο οργανισμό. Δηλαδή ο θάνατος δεν προήλθε από κορονοϊό, αλλά από την επιβάρυνση του οργανισμού από αυτόν σε συνδυασμό με το υποκείμενο νόσημα. Όπως πολλές φορές συμβαίνει και με τη γρίπη ή τις πολύ γνωστές αναφορές των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων"
 
[3] "Ο ιός δε συγχωρεί κανένα λάθος", τόνισε ο Ν. Σύψας
«Αν δεν εφαρμόσουμε τα μέτρα θα έχουμε και δεύτερο κύμα, όχι από το χειμώνα, αλλά από το καλοκαίρι»,
[...]
"Αναφορικά με το να μη γίνονται τεστ στους τουρίστες που επισκέπτονται την Ελλάδα, ο κ. Σύψας επεσήμανε ότι πρόκειται για απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσθέτοντας πως εμείς μπορούμε να κάνουμε δειγματοληπτικά τεστ σε τουρίστες που προέρχονται από χώρες με υψηλό επιπολασμό. Ο ίδιος εκτίμησε πως μπορούμε έγκαιρα να αντιμετωπίσουμε ένα κρούσμα, ενώ ανέφερε πως είναι σαφές ότι θα έχουμε εισαγόμενα κρούσματα.
«Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά και υπάρχει μεγάλη εισροή εισαγόμενων κρουσμάτων μπορεί και να σταματήσει ο τουρισμός», σημείωσε
 
[4] "Η Σουηδία πρώτη σε κατά κεφαλήν θανάτους στην Ευρώπη"
Αυτή η παραξένη στατιστική καταγραφή που έκανε τον γύρο του κόσμου και την ανέφερε και ο Τσιόδρας προέρχεται από το το Ourworldinsata.org.
Όπου χρηματοδοτούν οι:
Our World in Data is supported by a grant from the Bill and Melinda Gates Foundation.

[5] Πως καλλιεργούνται οι εντυπώσεις.
οι τίτλοι με διαφορά 12 ώρες από το ίδιο site με πληροφορίες από το ΑΜΕ/ΑΠΕ:
Δημοσιεύθηκε: 10 Μαΐου 2020 - 21:15
"Υπέρβαση ορίου κρουσμάτων σε περιοχές της Γερμανίας
Στο 1,13, πάνω δηλαδή από το στόχο, βρίσκεται ο δείκτης R στη χώρα. Τα εκτεταμένα κρούσματα αναγκάζουν ορισμένα κρατίδια να βάλουν στον πάγο τα σχέδια για περαιτέρω χαλάρωση των περιορισμών."

Δημοσιεύθηκε: 11 Μαΐου 2020 - 08:12
"Γερμανία: 357 κρούσματα σε 24 ώρες, 22 νέα θύματα

Οι συνολικές απώλειες φτάνουν τις 7.417 νεκρούς, ενώ τα κρούσματα ανέρχονται πλέον σε 169.575."
πηγή Euro2day



[6] https://www.buzzfeednews.com/article/stephaniemlee/stanford-coronavirus-neeleman-ioannidis-whistleblower
 
 
https://www.thepressandthepublic.com/post/perspectives-on-the-pandemic-ii-parts-1-2

A Conversation with Dr. Knut Wittkowski, New York
(Originally Published April 1 & 2, 2020, removed from Youtube)

"DR. WITTKOWSKI: As with every respiratory disease, we should protect the elderly and fragile because when they get pneumonia, they have a high risk of dying of the pneumonia. So that is one of the key issues that we should keep in mind. On the other hand, children do very well with these diseases. They're evolutionarily designed to be exposed to all sorts of viruses during their lifetime, and so they should keep going to school and infecting each other. Then, that contributes to herd immunity, which means after about four weeks at the most, the elderly people could start joining their family because then the virus would have been extinguished." 



https://www.thepressandthepublic.com/post/perspectives-on-the-pandemic-i

A Conversation with Dr. John Ioannidis, Stanford University
(Originally published March 23rd, 2020)

DI: So, COVID-19 has been called "The Pandemic of the Century." It's a once-in-a-century pandemic, and clearly in terms of what we see and what we hear, and the mobilization and all the news and all the deaths that we witness, clearly it is a major threat, or I would say, a threat with unknown potential, in terms of its eventual impact. At the same time, I call this as possibly being a once-in-a- century evidence fiasco. Because we are dealing with such an unknown and uncharacterized evolving threat with very limited data. Many of our actions are just based on gut feelings, trying to do the most, trying to do our best, but without knowing whether some of them will lead to more harm than good. Unless we do get reliable information, we may just continue doing whatever we do with the best intentions but doing it just blindly.

Κυριακή 10 Μαΐου 2020

Ζωή σε προθάλαμο νεκροταφείου

"Στη Σουηδία οι οίκοι ευγηρίας, σε αντίθεση με άλλες σκανδιναβικές χώρες, είναι συχνά μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα με εκατοντάδες ενοίκους."
Εν μέσω αμφισβητούμενων αριθμών στην μεθοδολογία καταμέτρησης...

...για άλλη μια φορά το κακό έγινε στα γηροκομεία. Σε αυτούς τους μαζικούς προθαλάμους νεκροταφείων. Όλη τούτη η ιστορία είναι το τραγικό επακόλουθο των οικονομικών πολιτικών και αντίληψης της τελευταίας 20ετίας γύρω από την κοινωνική πρόνοια (συνταξιοδοτικό, υγειονομικό και γενικότερη οικονομική ευμάρεια).

Είναι πραγματικά τραγική αστοχία να λέγεται  ότι η καραντίνα θα ωφελήσει.
Είναι πραγματική τύφλωση να υποστηρίζεται ότι τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης ή ο υγειονομικός φερετζές θα θεραπεύσει την ίωση.

Υποστηρίχτηκε ότι όποιος υποστηρίζει την ελευθερία κινήσεων της ελεύθερης συνάθροισης και την ανεμπόδιστη κοινωνικότητα είναι απάνθρωπος. Τέθηκε ένα παρανοϊ(ι)κό δίλημμα με την αντίθεση καραντίνας έναντι της "ανοσίας της Αγέλης":
"-Εάν δεν δώσεις την ζωή σου δεν θα σώσεις τους γέροντες!
-Θα φταις εσύ που δεν απαρνήθηκες την κίνηση της ζωής"

Μια παραλυτική συνθήκη αδύνατης επιλογής. Που ως σκοπό είχε την απόκρυψη του πραγματικού εγκλήματος:
Ότι δεν έγινε κανένας έλεγχος στα γηροκομεία πολλών ευρωπαϊκών χωρών[1].
Ότι τα τελευταία 20 χρόνια συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές αντιλήψεις με συνεχή χειραγώγηση των κοινωνιών, οδήγησαν σε μια κατάσταση αδύνατης ζωής, για τους ηλικιωμένους[2].
Που μόνο τους μέλλον ήταν ο ζωντανός θάνατος σε μαζικά γηροκομεία.  Ή στα σπίτια φυτοζωόντας.
Είναι πραγματική διαστροφή η αντίληψη ότι η ωμή παραβίαση θεμελιακών ελευθεριών είναι για το κοινό καλό. Ηθελημένα ή άθελα γίνονται φορείς του παρανοϊού.
Γίνονται ντουντούκες συμφερόντων φαρμακοβιομηχανιών και πρεσβευτές του ποιο σκληρού κοινωνικού ελέγχου.
Μόνο οι ήδη νεκροί μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς με κάτι τέτοιο.

_________________________________________

[1]
"The coronavirus pandemic has shone a light on the fact that the whole social care system is chronically, tragically, not fit for purpose. Many care workers could have told you this already. Due to decades of privatisation and underfunding, the system is a jigsaw puzzle of different private providers who cannot string a strategy together between them and often compete for the same contracts."
https://amp.theguardian.com/commentisfree/2020/may/07/i-worked-care-home-sacked-speaking-out-ppe-coronavirus?fbclid=IwAR2-yAeskHJBTbP4nr1mrUzrfE6jj9l0Nl3Nd4TesHLe3YZLEGaHBw4uKJY


[2]
" In Italy, a government survey covering deaths in 10% of the nations’ care homes suggested 45% of all deaths in that country could be in care homes, while central government data in France released at the weekend showed the same proportion of the 13,832 deaths in that country happened in care. In Belgium, health ministry figures showed 42% of Covid-19 deaths happened in care homes, and in Spain leaked regional government data suggested 57% of the country’s death toll from 8 March to 8 April was from care homes."
https://amp.theguardian.com/world/2020/apr/13/half-of-coronavirus-deaths-happen-in-care-homes-data-from-eu-suggests?fbclid=IwAR3ZLEEQf44gmhjbhAbFoDAfM9F7JnZpgk89GJoobS0_ADgrLzQDX8_H3o0

Μερικές σκέψεις γύρω από το ζήτημα του φασισμού.

Είναι αρκετά παράδοξο για μένα που στους λόγους περί φασισμού και αντιφασισμού, δεν γίνεται αναφορά στο μεγαλύτερο γεγονός μαζικού εκφασισμο...

Αναγνώστες