Θες να θεραπευτείς;

 Θες να θεραπευτείς; Θες να πάψεις να είσαι ξερό κούτσουρο; Θες να σταθείς στα πόδια σου;

Να μια σκληρή ερώτηση πλήρους αγάπης.

Αύριο είναι ένα από τις πιο σπουδαίες τις ποιο συγκλονιστικές Ευαγγελικές περικοπές.

Ο Χριστός ρωτά μια πολύ σκληρή φαινομενικά ερώτηση, αν ο 40 χρόνια παραλυτικός θέλει να θεραπευτεί.

Δεν έχω άνθρωπο...  απαντά ο παραλυτικός

Γιατί;

Ε υπάρχουν πολλοί που έχουν συνηθίσει τόσο πολύ την καθηλωτική μοναξιά τους την αναπηρία τους την ψυχική την πνευματική την σωματική που έχουν συνηθίσει τόσο πολύ το βολικό κελί τους, δεν αντέχουν στην ιδέα της ίασης.

Που όταν κάποιος παρουσιάζεται έτοιμος να μπει στην φωτιά για να ανατρέψει τις δεδομένες καταστάσεις καθήλωσης, μπορεί και να το βάλουν στα πόδια. 

Ή μπορεί να επικαλεστούν ότι είναι σε χρόνο αργίας... 

[η εικονογράφηση δεν γνωρίζω από που είναι]

Κατά Ιωάννη Κεφάλαιο Ε'(5) 1-15


Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν ᾿Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα.
ἔστι δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.
ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.
ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.
ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ.
τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;
ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.
λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει.
καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
ἔλεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον.
ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει.
ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ ᾿Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.
μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται.
ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

"Μετά από αυτά, ήταν εορτή των Ιουδαίων, και ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα.Υπάρχει λοιπόν στα Ιεροσόλυμα κοντά στην προβατική πύλη μια κολυμπήθρα που επονομάζεται εβραϊκά Βηθεσδά και έχει πέντε στοές.
Σ’ αυτές ήταν κατάκοιτοι πλήθος οι ασθενείς: τυφλοί, χωλοί, παράλυτοι, που περίμεναν την κίνηση του νερού.
Γιατί άγγελος Κυρίου κάθε τόσο κατέβαινε στην κολυμπήθρα και ταραζόταν το νερό. Ο πρώτος, λοιπόν, που έμπαινε μετά την ταραχή του νερού γινόταν υγιής από οποιοδήποτε νόσημα τότε τον κατείχε.
Ήταν λοιπόν κάποιος άνθρωπος εκεί που είχε τριάντα οχτώ έτη με την ασθένειά του.
Όταν ο Ιησούς είδε αυτόν κατάκοιτο, και επειδή γνώριζε ότι ήδη πολύ χρόνο έχει εκεί, του λέει: «Θέλεις να γίνεις υγιής;»
Του αποκρίθηκε ο ασθενής: «Κύριε, άνθρωπο δεν έχω να με βάλει στην κολυμπήθρα όταν ταραχτεί το νερό. Ενώ λοιπόν εγώ προσπαθώ να έρθω, άλλος κατεβαίνει πριν από εμένα».
Του λέει ο Ιησούς: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα».
Και αμέσως έγινε υγιής ο άνθρωπος και πήρε το κρεβάτι του καί περπατούσε. Ήταν τότε Σάββατο εκείνη την ημέρα.
Έλεγαν λοιπόν οι Ιουδαίοι στον θεραπευμένο: «Είναι Σάββατο, και δε σου επιτρέπεται να σηκώσεις το κρεβάτι σου».
Αυτός τους αποκρίθηκε: «Εκείνος που με έκανε υγιή, εκείνος μου είπε: “Πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα”».
Τον ρώτησαν: «Ποιος είναι ο άνθρωπος που σου είπε: “Πάρε το και περπάτα”;»
Αλλά αυτός που γιατρεύτηκε δεν ήξερε ποιος είναι, γιατί ο Ιησούς ξέφυγε, επειδή υπήρχε πλήθος σ’ εκείνον τον τόπο.
Μετά από αυτά τον βρίσκει ο Ιησούς μέσα στο ναό και του είπε: «Δες, έχεις γίνει υγιής. Μην αμαρτάνεις πια, για να μη σου γίνει κάτι χειρότερο».
Έφυγε ο άνθρωπος και ανάγγειλε στους Ιουδαίους ότι ο Ιησούς είναι εκείνος που τον έκανε υγιή."

Οι Αντάρτες του Θεού, γνωστοί και ως Χούθι

 

Δύσκολο να βρεις πληροφορίες για τους «Αντάρτες του Θεού» στα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ που να μην είναι υπαγορευμένες από τα non paper των Υπ. Εξ. των κυρίαρχων δυτικών κρατών [ΗΠΑ – Η.Β. – Γαλλία – Ισραήλ].

 

 

Οι Χούθις ως οργάνωση είναι Γιεμενίτες, κυρίως από την Δυτική Υεμένη, Μουσουλμάνοι Σιίτες. Η ονομασία Χούθις, με την οποία είναι γνωστοί στην Δύση, προέρχεται από την ιδιαίτερη φυλή στην οποία ανήκουν οι περισσότεροι. Όμως για τους ίδιους το όνομα αυτό είναι γενικά ανεπιθύμητο. Η κανονική ονομασία τους είναι Ανσάρ Αλλάχ [أنصا ر الله, ʾAnṣār Allāh], που μεταφράζεται «Αντάρτες του Θεού». Παρ’ όλα αυτά, για λόγους ευκολίας και συντομίας θα υιοθετηθεί και σε αυτό το κείμενο η επικρατούσα στη Δύση ονομασία, Χούθις.

 

Συνοπτικό ιστορικό

 

Η Υεμένη βρίσκεται σε ένα από τα πιο εμπορικά σταυροδρόμια της υφηλίου, ήδη από τα αρχαία χρόνια και μέχρι τις μέρες μας, στο νοτιοδυτικό άκρο της Αραβικής χερσονήσου. Δυτικά είναι η Ερυθρά Θάλασσα, νότια ο Κόλπος του Άντεν, που είναι συνέχεια του Αραβικού Κόλπου, βόρεια συνορεύει με τη Σαουδική Αραβία και ανατολικά με το Ομάν. Η Υεμένη κατοικείται ήδη από το 5000 π.Χ. Οι Γιεμενίτες είναι ένας αρχαίος λαός, με αξιόλογο πολιτισμό ήδη από το 1200 π.Χ.

 

Ο εμφύλιος πόλεμος της Υεμένης έχει βαθιές ρίζες, με πολλές ένοπλες συγκρούσεις και παρεμβάσεις τρίτων χωρών. Μετά το τέλος της αγγλικής αποικιοκρατίας και μέχρι το 1990 η περιοχή της Υεμένης ήταν χωρισμένη σε 2 κράτη: την Δημοκρατία της Υεμένης, που αφορούσε το σημερινό βόρειο τμήμα, και την Λαϊκή Δημοκρατία της Νότιας Υεμένης. Ο εμφύλιος που ανέδειξε τους Χούθις ως κυρίαρχη πολιτική οντότητα στη χώρα, ξεκίνησε πολύ χονδρικά ως αντιπαράθεση Σιιτών-Σουνιτών. Χρονολογείται περίπου 30 χρόνια.

 

Οι Αντάρτες του Θεού, οι Χούθις, ιδρύθηκαν ως οργάνωση στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ως σιιτικό θεολογικό κίνημα που κήρυττε ειρήνη κι ανεκτικότητα. Στράφηκε στα όπλα μετά το 2004, κυρίως για λόγους αυτοάμυνας και υπό το βάρος της δεύτερης εισβολής και κατοχής του Ιράκ από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της. Σύμφωνα με τους ίδιους τους Χούθις η πορεία προς την ένοπλη σύγκρουση ξεκινά το 1990, όταν ιδρύθηκε η Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης [το ενοποιημένο κράτος Βορείου και Νοτίου Υεμένης] από τον Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ [Ali Abdullah Saleh]. Με την ίδρυση παρέδωσε βόρεια εδάφη της Υεμένης, στη Σαουδική Αραβία. Ο Σιιτικός πληθυσμός εξοργίστηκε από αυτή την κίνηση. Ο Χουσεΐν Μπαντρεντίν αλ-Χούθι [Hussein Badreddin al-Houthi], ο οποίος ήταν πολιτική και θεολογική προσωπικότητα, υπό την επιρροή της ισλαμικής επανάστασης του 1979 στο Ιράν, ξεκίνησε το 2004 αντάρτικο ενάντια στην σουνιτική κυβέρνηση υπό τον Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ. Ο ίδιος σκοτώθηκε σε συγκρούσεις, το 2004. Υπήρξαν έξι συγκρούσεις μέχρι το 2011, με σημαντικότερη τη Γιεμενίτικη Επανάσταση του 2011. Το 2012 ο Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την εξουσία. Να σημειωθεί ότι το 2011 οι Χούθις απέρριψαν μια πρόταση ομοσπονδοποίησης της Υεμένης, που έγινε από το Συμβούλιο των χωρών του Κόλπου, στην βάση ότι θα υπήρχαν φτωχά και πλούσια ομόσπονδα κρατίδια.

 

Μετά την παραίτησή του Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ, ο Μανσούρ Χαντί [Mansoor Hadi] ήρθε σε συμφωνία με τους Χούθις, και κατόπιν εκλογών δίχως αντίπαλο, έγινε πρόεδρος μιας μεταβατικής κυβέρνησης. Στόχος της μεταβατικής αυτής κυβέρνησης ήταν η ειρηνική μετάβαση της εξουσίας. Όμως, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, άρχισαν ξανά οι συγκρούσεις με τους Χούθις, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας [όπως η Αλ Κάιντα]. Η βασική αιτία των συγκρούσεων ήταν η παραβίαση του περιεχομένου της συνθήκης ειρήνης που είχε συναφθεί, καθώς και ότι κράτησε στελέχη από την προηγούμενη κυβέρνηση, στην εξουσία.

 

Τον Σεπτέμβρη του 2014 οι Χούθις εισήλθαν στην πρωτεύουσα της Υεμένης, Σαναά και πήραν τον έλεγχό της. Στις 21 Μαρτίου 2015 η Ανώτατη Επαναστατική Επιτροπή υπό την ηγεσία των Χούθις κήρυξε γενική κινητοποίηση για να ανατρέψει τον τότε πρόεδρο Μανσούρ Χαντί και να επεκτείνει τον έλεγχό των Χούθις, στις νότιες επαρχίες. Η επίθεση των Χούθις, σε συμμαχία με στρατιωτικές δυνάμεις πιστές στον πρώην πρόεδρο της Υεμένης Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ, άρχισαν επίθεση την επόμενη μέρα 22 Μαρτίου 2015 στο Κυβερνείο της πόλης Λαχίτζ στον Νότο της Υεμένης.

 

Στις 25 Μαρτίου η Λαχίτζ έπεσε και οι Χούθις έφτασαν στα περίχωρα του Άντεν. Ας σημειωθεί εδώ ότι το Άντεν είναι σημαντικό λιμάνι στον Νότο της Υεμένης, που εποπτεύει την είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας και κατά συνέπεια τις προσβάσεις πετρελαιοφόρων πλοίων αλλά και πλοίων μεταφοράς εμπορευμάτων προς την κρίσιμη για το διεθνές εμπόριο διώρυγα του Σουέζ. Το λιμάνι του Άντεν ήταν η έδρα της εξουσίας της κυβέρνησης του Μανσούρ Χάντι, ο οποίος έφυγε από τη χώρα την ίδια μέρα. Ταυτόχρονα, ένας συνασπισμός [ώ τι σύμπτωση, όλες οι φιλικές προς την Δύση και το Ισραήλ χώρες της περιοχής] υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, ξεκίνησε στρατιωτικές επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας αεροπορικές επιδρομές και αποκατέστησε την πρώην κυβέρνηση της Υεμένης. Στον συνασπισμό εναντίον των Χούθις, συμμετείχαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, το Πακιστάν, η Ιορδανία, το Μαρόκο και το Σουδάν.

 

Δημοσίευμα της ιστοσελίδας Globe and Mail αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής: «Η Σαουδική Αραβία εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές την Πέμπτη 26/03/2015, στοχεύοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Υεμένη που κατείχαν Σιίτες αντάρτες, σε μια βασική πόλη-λιμάνι στο νότο της χώρας, έχοντας αναγκάσει τον μαχόμενο πρόεδρο [τον Μανσούρ Χάντι] να τραπεί σε φυγή διά θαλάσσης, δήλωσαν αξιωματούχοι ασφαλείας. Μερικά από τα χτυπήματα βομβαρδισμού, έπληξαν θέσεις στην πρωτεύουσα της χώρας, τη Σαναά.»

 

Αν και δεν υπήρξε άμεση επέμβαση της ιρανικής κυβέρνησης στην Υεμένη, ο εμφύλιος πόλεμος θεωρείται ευρέως ως μέρος της σύγκρουσης Ιράν - Σαουδικής Αραβίας διά αντιπροσώπων. Εδώ να σημειωθεί ότι οι Χούθις έχουν πολιτική και οικονομική αυτονομία προς το Ιράν. Ο εμφύλιος πόλεμος που ανέδειξε το κίνημα των Χούθις είχε λίγο έως πολύ πέντε βασικούς συμμετέχοντες (οι δύο από αυτούς γενικά σκιώδεις): τους Γιεμενίτες, τους Σαουδάραβες, το Ιράν και σκιώδεις τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η τότε σύγκρουση Ριάντ-Τεχεράνης ήταν μέρος της ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ των G7 και του Ισραήλ από την μια μεριά, και του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης, από την άλλη.

 

Ο «Aξονας της Aντίστασης» είναι μια άτυπη, χαλαρή συμμαχία, που περιλαμβάνει ομάδες και κυβερνήσεις σουνιτών και σιιτών μουσουλμάνων στην Υεμένη, τη Συρία, τον Λίβανο, τη Γάζα και το Ιράκ, με διαφορές και διαφορετικά επίπεδα εγγύτητας μεταξύ τους και σε σχέση με το Ιράν. Το Ιράν και η Δύναμη Κουντς, ένα υποσύνολο του Σώματος των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, έχουν αναπτύξει αυτό το δίκτυο κατά κύριο λόγο στη βάση της κοινής αντίστασης στην επεμβατικότητα των δυτικών δυνάμεων και του Ισραήλ. Ο άξονας περιελάμβανε την Χεζμπολάχ, την γνωστή σιιτική λιβανέζικη πολιτοφυλακή και ταυτόχρονα πολιτικό κόμμα, την Μπααθική Συριακή Κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Άσαντ που κατέρρευσε τον Δεκέμβρη του 2024, καθώς και σιιτικές πολιτοφυλακές στη Συρία, τις οποίες έχει δημιουργήσει και εκπαιδεύσει η Τεχεράνη. Υπ’ αυτόν τον Άξονα της Αντίστασης βρίσκονται και οι Χούθις.

 

Μια καλή σύνοψη για τις σχέσεις Ιράν – Σαουδικής Αραβίας, [κάτι που αφορά άμεσα τον εμφύλιο στην Υεμένη και τους Χούθις], γράφτηκε από τον Πήτερ Κόνινγκ [Peter Koenig] στην ιστοσελίδα Global Research. Σημειώνει τα παρακάτω:

 

« […] Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας κατέρρευσαν τον Ιανουάριο του 2016, όταν ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν ισχυρίστηκε ότι σαουδαραβικά πολεμικά αεροσκάφη είχαν ‘σκόπιμα’  στοχεύσει την πρεσβεία του Ιράν στη Σαναά, την πρωτεύουσα της Υεμένης. Προάγγελος αυτού του γεγονότος, στις 2 Ιανουαρίου 2016, ήταν η εκτέλεση από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας 47 ανθρώπων σε όλες τις πόλεις της Σαουδικής Αραβίας, ένας από τους οποίους ήταν ένας εξέχων Σιίτης λόγιος [Ιρανοί διαδηλωτές για την εκτέλεση λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη].

 

… Αυτό [η δήλωση του Ιρανού Υπ. Εξ.] ώθησε τον Σαουδάραβα Σουνίτη Υπουργό Εξωτερικών να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Σιιτικό Ιράν. Εκ των υστέρων, και γνωρίζοντας όσα γνωρίζουμε σήμερα, αυτή η μάλλον σκληρή ενέργεια των Σαουδαράβων μυρίζει ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτούς που είναι και οι κύριοι προμηθευτές όπλων στο Ριάντ για τον πόλεμό τους εναντίον της Υεμένης. Τον Σεπτέμβριο του 2014, οι Χούτι, εισέβαλαν και πήραν τον έλεγχο της πρωτεύουσας Σαναά για να εκδιώξουν τον τότε πρόεδρο της Υεμένης Abdrabbuh Mansur Hadi , του οποίου η κυβέρνηση ελεγχόταν από το Ριάντ. Οι σιίτες Χούτι έχουν δεσμούς με το Ιράν.

 

… Οι Χούτι είχαν επίσης μια προϊστορία να ξεσηκώνονται εναντίον της Σαουδικής σουνιτικής κυβέρνησης, η οποία για χρόνια διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στις εσωτερικές υποθέσεις της Υεμένης. Η Υεμένη, βρίσκεται σε μια εξαιρετικά στρατηγική γεωγραφική θέση, όπου εποπτεύει τη Θάλασσα της Αραβίας, από την οποία διοχετεύεται το 70% της παγκόσμιας ενέργειας. Είναι πιθανό η σαουδαραβική επιρροή στην Υεμένη να ‘διακινείται’ από το Πεντάγωνο, το οποίο έχει πολλές στρατιωτικές βάσεις στην Σαουδική Αραβία».

 

Ας θυμηθούμε εδώ ότι τον Μάρτη του 2023, εν μέσω της εκατόμβης στην Λωρίδα της Γάζας, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία σύναψαν μια συμφωνία, με τη μεσολάβηση της Κίνας, με σκοπό  να αποκαταστήσουν τις μεταξύ τους διπλωματικές σχέσεις μέσα στους επόμενους δύο μήνες. Στην πραγματικότητα αυτή η συμφωνία έδωσε τέλος [προσωρινό; μόνιμο;] στον γιεμενίτικο εμφύλιο, κυρίως στην επέμβαση του συνασπισμού του οποίου ηγείτο η Σαουδική Αραβία.

 

Το ερώτημα είναι, αυτή η νέα διπλωματία Ριάντ-Τεχεράνης θα φέρει τέλος στον φρικτό πόλεμο στην Υεμένη; Θα σταματήσει ο ακρωτηριασμός ενός από τους πιο φτωχούς λαούς, από τους πιο καταφρονεμένους, τα τελευταία εκατό χρόνια; Θα σταματήσει η δυτική επεμβατικότητα; Ίσως αυτός ήταν ένας από τους στόχους, μεταξύ άλλων, της Κίνας. Το δεδομένο είναι ότι μετά την συμφωνία η Σαουδική Αραβία έδειξε αποστασιοποίηση προς τις ΗΠΑ, μέχρις σημείου να κάνει οικονομικές συμφωνίες με το Ιράν καθώς και αίτηση ένταξης στους BRICS.

 

Ο καλός Ομπάμα ο κακός Τραμπ και οι ανθρωπιστές της ΕΕ – Μια ιστορία υποκρισίας

 

Απόσπασμα από το άρθρο του καθηγητή Αλόν Μπεν-Μέγιερ [Alon Ben-Meir] «Το κρεοπωλείο της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη και η παγκόσμια απάθεια» στην ιστοσελίδα Global Research:

 

«[…] Από το 2015 [σημ. επί κυβερνήσεως Ομπάμα] οι Σαουδάραβες ηγούνται ενός συνασπισμού κυρίως αραβικών κρατών για να πολεμήσουν στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης, υποστηρίζοντας την ανατραπείσα κυβέρνηση, ενάντια στους αντάρτες Χούθι - μια ομάδα που συνδέεται με τους Σιίτες και με πλήρη υποστήριξη του Ιράν. Τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία δεν είναι απλοί αριθμοί. Ας αναλογιστούμε τι πραγματικά συμβαίνει στον λαό της Υεμένης για να αντιληφθούμε το μέγεθος του πολέμου που έχει γονατίσει αυτό το έθνος.

 

… Από έναν συνολικό πληθυσμό 28 εκατομμυρίων ανθρώπων, τα 22 εκατομμύρια χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Σχεδόν 5,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα και σχεδόν ένα εκατομμύριο πιστεύεται ότι έχουν μολυνθεί από χολέρα. Πάνω από 8 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν λιμό και 2 εκατομμύρια εκτοπίζονται και στερούνται βασικές ανάγκες.»

 

Απόσπασμα την μελέτη για το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) με τίτλο «Εκτίμηση του αντίκτυπου του πολέμου στην Υεμένη», που δημοσίευσαν το 2021 οι Τέιλορ Χάννα [Taylor Hanna], Ντέιβιντ Κ. Μπολ [David K. Bohl] & Τζόναθαν Μόγιερ [Jonathan D. Moyer]:

 

«[…] Η πρώτη έκθεση, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2019, ‘Αξιολόγηση του αντίκτυπου του πολέμου στην ανάπτυξη στην Υεμένη’, διαπίστωσε ότι στα πρώτα πέντε χρόνια του πολέμου είχε ήδη οπισθοδρομήσει η ανθρώπινη ανάπτυξη για περισσότερες από δύο δεκαετίες και, εάν η σύγκρουση συνεχιστεί μέχρι το 2030, αυτό θα εκτιναχθεί στα 40 χρόνια (Moyer, Bohl, et al., 2019). Επίσης ποσοτικοποίησε το έμμεσο ανθρώπινο κόστος των συγκρούσεων – θάνατοι που προέρχονται από ασθένειες και πείνα που μπορούν να συσχετιστούν με την πολεμική σύγκρουση. Έως τα τέλη του 2019, ο πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα περίπου 233.000 θανάτους – 131.000 από έμμεσες αιτίες. Ο πόλεμος σκότωσε 140.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών από άμεσες και έμμεσες αιτίες.

 

Μέχρι το τέλος του 2021 εκτιμούμε ότι ο πόλεμος θα προκαλέσει:

·           377.000 θανάτους, το 70% των οποίων θα είναι παιδιά μικρότερα των πέντε ετών.

·           15,6 εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν σε ακραία φτώχεια.

·           Υπερδιπλασιασμό του υποσιτισμένου πληθυσμού.

·           Απώλεια 126 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε ΑΕΠ».

 

Όλα αυτά τα νούμερα καταστροφής πόνου και δυστυχίας, εις πλήρη γνώση των ευρωπαϊκών κρατών [και της Ελλάδας], όπου συνέχισαν να τροφοδοτούν κυρίως την Σαουδική Αραβία με όπλα. Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν, διότι στήριζαν το πραξικόπημα Μαϊντάν, δηλαδή την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, και είχαν επίσης σοβαρές ασχολίες με την Συρία και τον επονομαζόμενο «χασάπη» και «δικτάτορα» Άσαντ.

 

Ας μιλήσουμε για Ιμπεριαλισμό

 

«377.000 θανάτους, το 70% των οποίων θα είναι παιδιά μικρότερα των πέντε ετών…»

 

Υπάρχει λοιπόν πρόσφατα μια γενική συγκίνηση για τους βομβαρδισμούς στην Υεμένη, αλλά αυτή την συγκίνηση την εκτιμώ ως εργαλειακή και όχι πραγματική. Είναι αντίληψη υπαγορευμένη από τα Δυτικά ΜΜΕ και την κυρίαρχη αντίληψη που επικρατεί στην συλλογική Δύση. Οι πρώτοι βομβαρδισμοί από τις ΗΠΑ έγιναν το 2016 επί κυβέρνησης Ομπάμα, με Υπ. Εξ. την Χίλαρυ Κλίντον που ήταν ταυτόχρονα υποψήφια για την προεδρία ενάντια στον … «απρόβλεπτο» Τραμπ. … Και δεν ασχολήθηκε κανείς. Σε σημείο όπου ο Guardian δημοσίευσε άρθρο, του Μουσταφά Μπαγιουμί [Moustafa Bayoumi] με τίτλο: «Οι ΗΠΑ μόλις βομβάρδισαν την Υεμένη και κανείς δεν μιλάει για αυτό».

 

Τι έχει συμβεί στις χώρες απ' όπου ξεσπιτώνονται και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες; Πόλεμος και φτώχεια καταραμένη.

Αιτία; Εκείνη η λέξη, ο ιμπεριαλισμός.

Έχει ξεχαστεί;

Ιμπεριαλισμός, το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού που λεγε κι ο Λένιν...

 

Ποιοι έχουν ξεσκίσει την Αφρική, την Λιβύη, την Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, έχουν επιβάλλει 40 χρόνια κυρώσεις στο Ιράν, κυρώσεις σχεδόν παντού, στον Παγκόσμιο Νότο με πρόσχημα διάφορες εκδοχές «δικαιωμάτων», παίζοντας παιχνίδια με την διαφθορά, παίζοντας με τις πορτοκαλί πάντα των «δικαιωμάτων», επαναστάσεις;

 

Ιμπεριαλισμό δεν ασκούν μέσω της εξωτερικής πολιτικής των «δικαιωμάτων» οι Δυτικοί;

 

Γιατί δεν αρθρώνεται συστηματικός λόγος και πράξη στην Αριστερά σε ότι αφορά την Υεμένη, ενώ υπερισχύει η ευκολία στον νοητικό αυτοματισμό που περιορίζεται μονοδιάστατα, στους Παλαιστίνιους; Η περιοχή είναι ενιαία [θυμίζω εκείνο το «χασάπης» για τον Άσαντ] και οι φορείς του ιμπεριαλισμού είναι συγκεκριμένοι, όπως ξεκάθαρα συγκεκριμένοι είναι οι όσοι αντιστέκονται απαρτίζοντας τον «Άξονα της Αντίστασης».

 

Γιατί όταν επί «πρώτης φοράς Αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ως χώρα στείλαμε αντιαεροπορικά Πάτριοτ και οβίδες πυροβολικού στην Σαουδική Αραβία, οβίδες που θα σκότωναν παιδάκια κάτω των 5 ετών, αυτό πέρασε σχετικά απαρατήρητο;

 

Ο τότε διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Ζαχαριάδης, δήλωσε πως «στη διένεξη της Σαουδικής Αραβίας με την Υεμένη δεν πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό λύνεται με το αν θα πουλήσουμε εμείς όπλα στη Σαουδική Αραβία». Έπεσε γενική σιωπή. Το κίνητρο της σιωπής συνοψίζεται στο «μη και τυχόν έρθει το-Κούλη». …ε ο Κούλης ήρθε και τ' αποτελείωσε.

 

Οι αντάρτες με τις σαγιονάρες

 

Και όμως! Οι πάμπτωχοι Γιεμενίτες Σιίτες Χούθις όχι απλά νίκησαν τον συνασπισμό κρατών υπό την οικονομικά κραταιά και με σύγχρονα όπλα Σαουδική Αραβία, αλλά βοήθησαν και βοηθούν έμπρακτα τους Σουνίτες Παλαιστίνιους.

·      Άραγε γιατί επικεντρώνουμε το βλέμμα στις κινητοποιήσεις των αμερικανικών πανεπιστημίων, αγνοώντας παράλληλα τους Χούθις;

·      Άραγε γιατί να δίνουμε βαρύτητα εκεί και όχι σε κάτι ξεκάθαρα ανατρεπτικό, όπως είναι οι Χούθις;

 

Αυτό το ξυπόλητο εθνο-απελευθερωτικό σιιτικό κίνημα και ταυτόχρονα λαϊκός στρατός της Υεμένης, που με την έμπρακτη συμπαράστασή του στους κυρίως σουνίτες και χριστιανούς Παλαιστινίους, έχει φέρει σε πλήρη αμηχανία και πρακτικά σε ήττα τούς κατά τόπους αντιπροσώπους της «κραταιάς» [βλ ιμπεριαλιστικής] Δύσης.

 

Οι Γιεμενίτες χτυπάνε πλοία ισραηλινών συμφερόντων, παρουσία συντριπτικής αμερικανικής αλλά και ΝΑΤΟϊκής ναυτικής υπεροπλίας [συμμετέχει και η Ελλάδα με πλοία]. Έχουν καταρρίψει πάνω από δεκαπέντε κατασκοπευτικά drones κι ενδέχεται να έχουν πλήξει αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ. Η παρουσία των αεροπλανοφόρων δεν τους πτοεί.

 

Άραγε γιατί δεν κινητοποιεί μαζική υποστήριξη αυτός ο νικηφόρος λαϊκός στρατός, ο γεννημένος από τα κάτω, ένα κίνημα που όμως δεν είναι κομμένο και ραμμένο στις φαντασιώσεις της βαριεστημένης μελλοντικής ελίτ, των απόφοιτων των δυτικών πανεπιστημίων;

 

Μήπως επειδή η οργάνωση των Χούθις με το πολύ μεγάλο λαϊκό έρεισμα είναι ένθεοι και ως ένθεοι δεν κουμπώνουν στην «θεωρία»;

 

Την «θεωρία» όπως την αντιλαμβάνονται οι όσοι κλίνουν τους όρους «ταξική πάλη» και «ιμπεριαλισμός» σε όλες τις πτώσεις. Εκεί απευθύνεται το ερώτημα…

 

Οι Χούθις είναι οι τελευταίοι, που έγιναν πρώτοι. Που μαζεύονται μετά την καθιερωμένη προσευχή της Παρασκευής κατά εκατοντάδες χιλιάδες και ενημερώνονται για τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων εναντίον των Ισραηλινών και Δυτικών πλοίων στην Ερυθρά, την Αραβική θάλασσα και τον Ινδικό – αλλά και για να «ορκιστούν» για τους νέους στόχους των επόμενων ημερών. Όλα αυτά ως έμπρακτη υποστήριξη στους Παλαιστίνιους.

 

Όραση όσο φτάνει η μύτη μας, μνήμη όσο του κουνουπιού

 

Μια απάντηση είναι ότι εμείς οι «πεφωτισμένοι» της ελληνικής κοινωνίας, ρητορικά δεξιοί, αριστεροί, αναρχικοί, ακροδεξιοί, ακροαριστεροί – λίγη σημασία έχουν οι ρητορείες – συνεχίζουμε και πιστεύουμε βαθιά μέσα μας ότι τίποτα δεν μπορεί να συμβεί.

 

Πιστεύουμε ακράδαντα, εμείς οι βαλτωμένοι «πεφωτισμένοι», ότι η Δύση παραμένει η «σωστή» πλευρά της ιστορίας, με το πάνω χέρι στα παγκόσμια πράγματα … παρ’ όλες τις ήδη υπάρχουσες ενδείξεις, έως αποδείξεις, περί του αντιθέτου.

 

Βρισκόμαστε σε Βαβυλώνια Αιχμαλωσία. Ο όρος είναι θεολογικός αλλά μπορεί άνετα να εφαρμοστεί στην πολιτική. Η αρχή της λύσης των δεσμών μας από την αιχμαλωσία είναι να αντιληφθούμε ότι πραγματικά υπάρχει αιχμαλωσία. Δεν είμαστε φιλοξενούμενοι. Αιχμάλωτοι κι υποτελείς είμαστε.

 

Να αντιληφθούμε ότι η δεξιά πατριδοκαπηλία είναι η άλλη όψη, ενός αριστερού δικαιωματισμού, των μισθωμένων ΜΚΟ.

 

Να αντιληφθούμε ότι ναι, από την λεγόμενη Δεξιά δεν περιμένεις και πολλά, η λεγόμενη Αριστερά [αν δεν είναι δομικό το πρόβλημα της πολιτικής στειρότητάς της], έτσι όπως υφίσταται και έτσι όπως αρθρώνεται ο δημόσιος λόγος της, στην πραγματικότητα είναι και αυτή μέρος του μηχανισμού εκμαυλισμού συνειδήσεων, πολιτικής απάθειας και πολιτικής απελπισίας. Κι η απελπισία αντίθετα απ’ όσο πιστεύεται, σε βαλτώνει, είναι καθηλωτική. Δεν είναι συνθήκη ανατροπής.

 

Ας αντιληφθούμε ότι αυτά είναι που λειτουργούν πυροσβεστικά για την όποια δυνατότητα να υπάρξει γέννηση πολιτικής από τα κάτω. Ας αντιληφθούμε ότι η έξυπνη εξουσία, προσπαθεί να δημιουργεί προϋποθέσεις απελπισίας που την κατευθύνει, προς αυτό που ορίζεται ως συλλογικό υποκείμενο.

 

Ας αντιληφθούμε ότι αυτοί οι λεγόμενοι «ριζοσπαστικοί» και «πεφωτισμένοι» πολιτικοί σχηματισμοί, άρρητα και με συνέπεια, επιλέγουν να στηρίζουν το δυτικό υπάρχον σύστημα. Δεν σκοπεύουν στην ανατροπή του, αλλά του βάζουν πλάτη όταν τεθεί πραγματικό ερώτημα ανατροπής του.

 

Ας αντιληφθούμε ότι η βασική διάσταση της καταστροφής λαών εκκινεί από την υποτέλεια. Ας αντιληφθούμε ότι οι Αντάρτες του Θεού, οι Χούθις, μας αποδεικνύουν κάθε μέρα το πόσο σαθρή είναι πλέον η προβολή ισχύος της συλλογικής Δύσης στην παρούσα συγκυρία, όταν ένας λαός είναι αποφασισμένος για την ελευθερία του.

 

Ας αντιληφθούμε ότι το κίνημα των Χούθις με ίδιες δυνάμεις απέναντι στην συλλογική Δύση,  τα καταφέρνει! Και καταφέρνει επίσης την έμπρακτη διεθνική αλληλεγγύη για την ελευθερία, προς έναν λαό, τους Παλαιστίνιους, που ούτε ακριβώς αδελφός είναι, ούτε ακριβώς ομόθρησκος είναι. Αυτό όμως που αντιλαμβάνονται πλήρως είναι ότι η δυτική μπότα καταπίεσης δεν φεύγει από τον λαιμό των λαών της περιοχής δίχως ειλικρινή αισιοδοξία για το εφικτό του πράγματος και, φυσικά, δίχως έμπρακτο αγώνα. Εμείς πότε θα το αντιληφθούμε;

Το γάλα της Φορμόλης

Ευρισκόμεθα εμείς οι γιατροί προ ενός ασθενούς
επί της χειρουργικής κλίνης, μικρέ ανθρωπάκο...[1]

Ο Κάρολος είχε γράψει για τον νομοτελειακό ιμπεριαλισμό στον καπιταλισμό...

Αυτό που δεν μπορούσε να δει, είναι οι μελλοντικές μορφές του ιμπεριαλισμού. Όπου ήδη μετά το δόγμα Μονρόε δεν χρειάζονταν οι κλασικές μορφές της εδαφικής κατάκτησης με στρατιωτική παρουσία, για να έχεις μονοπωλιακά αγορές και φτηνούς εργάτες. Και μετά τον 2ο ΠΠ η κλασσική αποικιοκρατία αναγνωρίστηκε μεν ως απαράδεκτη ηθικά από τις κρατικές εξουσίες. Αντικαταστάθηκε δε από την οικονομική αποικιοκρατία παράγοντας τις αποικίες χρέους. Και μια ολοκληρη σειρά από κράτη σε διάλυση (failed state). Στην εποχή που ζούμε αποικιοποίηση γίνεται στο σώμα μας. Και συμβολικά μέσω χρέους[2] και πλέον πραγματικά με την βιο-πολιτική που εφαρμόζεται με αφορμή την επιδημία sars-cov2. 
[Παράγει ήδη ανθρώπους σε διαρκή κρίση - failed people...]

Τους μαζικούς πειθαναγκαστικούς εμβολιασμούς μπορεί κάποιος να τους δει, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ως ευρείας κλίμακας τεστ για συμπίεση του κόστους ανάπτυξης νέων φαρμακευτικών πλατφορμών.

....με κάποιες παρενέργειες...(Επί του παρόντος, οι εκτιμήσεις μας δείχνουν ότι πρέπει να δεχτούμε τέσσερις θανατηφόρες και 16 σοβαρές παρενέργειες ανά 100.000 εμβολιασμούς για να σώσουμε τις ζωές 2-11 ατόμων ανά 100.000 εμβολιασμούς, θέτοντας κινδύνους και οφέλη στην ίδια τάξη
 μεγέθους.) [3]

Με μια κουβέντα συμπιέζεται το κόστος ανάπτυξης ενός νέου και πολλά υποσχόμενου (σε κέρδη) προϊόντος. Επειδή εξουσία και οικονομικές δυνάμεις έχουν συμβιωτική σχέση , επωφελήθηκε και η εξουσία, δρομολογώντας δοκιμάζοντας νομικά όπλα αυταρχισμού και ολοκληρωτισμού. Ξεμπερδεύοντας de facto πολιτειακά και κοινωνικά με τα κομμάτια εκείνα διασφάλισης ελευθεριών που τους δυσκόλευαν την ζωή, στον κοινωνικό & πολιτειακό μετασχηματισμό, που έχει δρομολογηθεί. 

Το γάλα της φορμόλης μεγαλώνει ανασφαλή παιδιά....

Η ζωή από περίκλειστα κελιά που είναι ασφαλείς χώροι. Ασφαλείς από την ίδια την ζωή. Αυτό καλλιεργείται μέσω της ψυχολογικοποίησης/ιατρικοποίησης  ως νόημα της ζωής εδώ και 40-50 χρόνια.

Η ασφάλεια ως νόημα ζωής με μικρά ελεγχόμενα διαλείμματα σε τόπους ελεγχόμενης χαράς (ΝτίσνευΛαντ , Αλλου! Φαν παρκ κοκ) . Η ζωή ως μια σειρά από check list/check up για να τσεκάρεις αν ως (βιολογικός/ψυχικός μηχανισμός) μηχανισμός δουλεύεις καλά...
Αν κουμπώνεις λειτουργικά στον κοινωνικό μηχανισμό...

 Όσοι έχουν ενδώσει στην ιδεολογία των check list  φόβου λυπάμαι, τους έχω κακά νέα. Ο φόβος θα επεκταθεί σε μια πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα φοβία. Όσο θα υπακούν στην λογική του φόβου, όσο λογική κι αν εμφανίζεται , τόσο θα τους κάνουν τηγανητά τα ήπατα, παράλογες φοβίες. Που είτε θα μεταμφιέζεται σε λογική καθώς θα έχει εύλογα πάτημα σε κάτι συγκεκριμένο είτε θα είναι πλήρως διάχυτη ρευστή και θα τους διαπερνά, απομυζώντας τους από ζωή. Θα βρεθούν και 5-6 γκουρού που θα πουλάν φύκια (ήδη έχουν βρεθεί πχ ο κος Μόσιαλος). Ευρισκόμενοι βέβαια σε πλήρη σύγκρουση συμφερόντων

Ρευστοί καιροί [4]

Έχει ρευστοποιηθεί η ζωή, σε ένα μισοχωνεμένο και ξερασμένο χυλό αν-ασφάλειας. Αναπαράγωντας το αδιέξοδο ιδεολογικό μόρφωμα της πανταχού παρούσας απειλής. Αυτό που μας ήρθε straitgh through USA. Υιοθετήθηκε από την Αριστερά. Αλλεπάλληλα στρώματα απειλής, κοινωνικού χρέους ρυθμιστικών κανόνων και ηθικής υποχρέωσης. Κι ενοχής. Η καλύτερη επένδυση . Κάνε τους όλους υπό-χρεους ενοχής και τους έχεις καταστήσει πλαστελίνη.
Πόσοι έγκλειστοι είναι συνειδητά Truman [5], προτιμώντας να βιώνουν μια ζωή σε δομημένους κανόνες safe places φυλακών, κουμπώνοντας χάπια για να βγάλουν πέρα με την λιγότερη ανάσα και την την εκρηκτικότερη παρουσία πανικού.

Η χαραμάδα αισιοδοξίας είναι ότι η τεχνοφεουδαρχία είναι μια μορφή φεουδαρχίας με τα καθρεφτάκια και τις χάντρες δικαιωμάτων. Ένα σύστημα κοινωνικών σχέσεων που έχει ξεπεραστεί εδώ και αιώνες. Θα καταρρεύσει όχι διότι υπάρχει γραμμική πρόοδος τη ς κοινωνίας , αλλά διότι είναι ξαναζεσταμένο φαΐ, ένα αμάξι μια σακαράκα, που απλά του έχουν γυαλίσει με μαγικά ζουμιά τις λαμαρίνες. Ακόμη κι αν υπάρχει η τεχνική της διαρκούς εξωγενούς απειλής (επιδημία, φυσική καταστροφή ή ότι άλλο πλασάρουν) , βρίσκεται σε πλήρη αποσύνδεση με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα της ενδογενούς απειλής, όπου περισσεύει οικονομικά μεγάλο μέρος της κοινωνίας (μην ξεχνάμε στον Καπιταλισμό η κοινωνία είναι μηχανισμός υπεραξίας).  Ο καπιταλισμός πλέον αδυνατεί να παράσχει ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής. Υπάρχει μια αντιστροφή που θα μεγαλώνει: Τα 2/3 της κοινωνίας θα βρίσκονται εκτός οικονομικής παραγωγής. Θα είναι αποκλεισμένα απορρίμματα εντός ενός αποκλεισμένου χωροχρονικά νοήματος. Αυτό γεννά εξεγέρσεις και καμιά φορά πετυχημένες επαναστάσεις.

_________________________________________

[1] Απόσπασμα από ανάρτηση του Καθηγητή Αιματολογίας Γρηγόρη Γεροτζιάφα
Ο Γ. Γεροτζιάφας και τo ερευνητικό κέντρο που διευθύνει αναπτύσσει ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από τις εταιρείες Sanofi, Pfizer, Leo, Stago.
""Στην πραγματική ζωή λοιπόν το θέμα τίθεται με απλό και σαφή τρόπο: «Κύριε θα κάνετε το εμβόλιο —αυτό που έχουν αποφασίσει αυτοί που ξέρουν— γιατί θα σας προφυλάξει από μια αρρώστια που μπορεί να σας σκοτώσει […] και δεν έχει μα και μου» ." 

https://info-war.gr/gerotziafas-peri-ypochreotikoy-emvol/?fbclid=IwAR0Bb1wS2hxvnocLiEkeE3AY4RWFE-_6tWx_4IKfLt32MxAkG4G6aYyQY1k

[2] χαρακτηριστικό παράδειγμα το φοιτητικό χρέος σε ΗΠΑ ΗΒ. Ένας φαύλος κύκλος όπου για να έχεις μια σχετική οικονομική ασφάλεια μέσω σπουδών , υπερχρεώνεσαι σχεδόν εφ' όρου ζωής για να αποκτήσεις το πτυχίο που θα εξαργυρωθεί σε οικονομική ασφάλεια.

[3] από μηχανική μετάφραση

"5. Συμπεράσματα Η παρούσα αξιολόγηση θέτει το ερώτημα εάν θα ήταν απαραίτητο να επανεξετάσουμε τις πολιτικές και να χρησιμοποιήσουμε τα εμβόλια COVID-19 με πιο φειδώ και με διακριτική ευχέρεια μόνο σε εκείνους που είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν τον κίνδυνο επειδή αισθάνονται ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από την πραγματική μόλυνση από την πλαστή μόλυνση . Ίσως να είναι απαραίτητο να μειώσετε τον ενθουσιασμό με νηφάλια γεγονότα; Κατά την άποψή μας, ο EMA και οι εθνικές αρχές πρέπει να ξεκινήσουν μια επισκόπηση ασφάλειας στη βάση δεδομένων ασφαλείας των εμβολίων COVID-19 και οι κυβερνήσεις πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά τις πολιτικές τους υπό το φως αυτών των δεδομένων. Στην ιδανική περίπτωση, οι ανεξάρτητοι επιστήμονες θα πρέπει να διενεργούν διεξοδικές αναλύσεις περιπτώσεων των πολύ σοβαρών περιπτώσεων, έτσι ώστε να υπάρχουν τεκμηριωμένες συστάσεις σχετικά με το ποιος είναι πιθανό να επωφεληθεί από τον εμβολιασμό SARS-CoV2 και ποιος κινδυνεύει να υποφέρει από παρενέργειες. Επί του παρόντος, οι εκτιμήσεις μας δείχνουν ότι πρέπει να δεχτούμε τέσσερις θανατηφόρες και 16 σοβαρές παρενέργειες ανά 100.000 εμβολιασμούς για να σώσουμε τις ζωές 2-11 ατόμων ανά 100.000 εμβολιασμούς, θέτοντας κινδύνους και οφέλη στην ίδια τάξη μεγέθους. 

https://www.mdpi.com/2076-393X/9/7/693/htm?fbclid=IwAR3TJl78uKsy7wf-hIeT8GyYrp0-PVBGACvfsDOU_MbWUSZDZef8G3qaKeg

[4] Ρευστοί καιροί Η ζωή την εποχή της αβεβαιότητας - Ζίγκμουντ Μπάουμαν

"την ιδιαίτερα παραγωγική τελευταία περίοδο της ζωής του, προσπάθησε να ρίξει φως στην ανθρώπινη κατάσταση την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Ανατέμνοντας τον σημερινό κόσμο, σε αυτό που ονομάζει συνθήκες "ρευστής νεωτερικότητας", πραγματεύεται την υποβάθμιση της δημοκρατίας, τον διαχωρισμό εξουσίας και πολιτικής, τον περιορισμό του κοινωνικού κράτους και την καλλιέργεια του φόβου από πολιτικούς, επιχειρηματίες και ανθρώπους των ΜΜΕ."

https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=146712

[5] Truman Burbank χαρακτήρας της ταινίας "Τρούμαν Σόου"

Το σαγηνευτικό πρόσωπο της Μεδούσας που σε πετρώνει.

Οι άσκοπες κυκλοφορίες,

 μαγικοί ασυμπτωματικοί,

επικίνδυνος o άλλος εξ ορισμού μολυσματικός

οι επόμενες 15 μέρες θα είναι κρίσιμες,
στην μόνιμη εντατική της κοινωνίας

Οι πούστηδες οι Εβραίοι και οι αράπηδες του 21ου αιώνα.

Το βολικό κακό

Το προσωπικό έγκλημα πάντα λογίζεται ως παράλογο, αιτιολογημένο κάποιες φορές, αλλά τελικά παράλογο, αδικαιολόγητο. Καθώς υπάρχει ένα πρόσωπο που μπορείς να το κατηγορήσεις Το μαζικό έγκλημα αυτό που γίνεται σε μια κοινωνία, πάντα είναι λογικό. Διότι υπάρχει ένας απρόσωπος μηχανισμός που προσφέρει τις απαραίτητες δικαιολογίες.
Και πάντα γραφειοκρατικά δικαιολογημένο. Φροντίζει και γι αυτό ο μηχανισμός πιστοποιημένης αυθεντίας της εξουσίας

Ανοιχτή υπεράσπιση νεοναζιστών κασιδιάρηδων της Λευκορωσίας. Στα πλαίσια πολιτικής και ιδεολογικής υποτέλειας, ειλικρινά δεν περίμενα να το δω σε πρωτοσέλιδο εφημερίδα του πολιτικού ριζοσπαστισμού. Οι ίδιες σελίδες βρίθουν τώρα από τον όρο γυναικοκτονία. 
Προσοχή στις πολιτικές αρθρώσεις μορφωμάτων που εργαλειακά αντιστρέφουν τα μεγέθη.

Άδειες κόγχες & ο Μενγκελικός νόμος 4682/2020....

Προς αποφυγή παρανοήσεων:

Ετούτη την περίοδο κρίνω ως μέγιστο ζήτημα, την πλήρη ιατρικοποίηση της κοινωνίας του υγειονομισμού ως πολιτειακή σχέση και την νομιμοποίηση του υγειονομικού απαρτχάιντ. Με αφορμή την λοίμωξη του SArs-cov2. Καθώς και το σφάξιμο παιδιών που συμβαίνει με την βιομηχανία ψυχικών "διαταραχών". Πάρα πολλοί γονείς "ανακαλύπτουν", μέσω της βιομηχανίας των ειδικών, με τρόμο "προβληματικά" παιδιά. Όταν προβληματικοί είναι οι ειδικοί που φτιάχνουν σταυρούς διάγνωσης όπου καρφώνουν πάνω τους παιδιά & έφηβους. ο γονιός με το βλέμμα καρφί του ειδικού καρφώνει το παιδί ως νόημα προβλήματος & το παιδί βλέπει ένα βλέμμα ειδικού και φόβο.
Το κενό συναντά το κενό, άδειες κόγχες...

Το άδειο βλέμμα που βλέπει πάντα απειλή

Ωραίο θέ(α)μα αυτό!

Το μέλλον που πάντα θα έρχεται με όρους απειλής και κλειστότητας

Και το βλέμμα σαγηνεμένο καρφώνεται καθηλώνεται σε αυτή την εικόνα κινδύνου και απειλής.

Με όρους πορνογραφίας. Μια αντίστοιχη καθήλωση που παθαίνει κάποιος σε εικόνες με την λογική του πορνό.
Ακόμη και ο λόγος ζουμάρισμα περί θύματος.

Ένα είδος υπερσεξουαλικοποίησης της ίδιας της εικόνας καταστροφής.
Η θυματο-λογίκευση ως πορνογραφική κατανάλωση. 

Μισαλλοδοξία 

Η κοσμική θρησκεία και η τυφλή πίστη στους κρατικούς θεσμούς βρίσκεται υπό πλήρη κατάρρευση.

Αυτό που βλέπουμε σε πολλούς ανθρώπους του αριστεροχωριου είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσουν τα φαινόμενα της κοσμικής θρησκείας το ιερατείο και τον Θεό-ορθολογικό Κράτος-Επιστημονικός Θεσμός.

Αυτό βλέπουμε . Και θα σφάξουν πολύ κόσμο για να σώσουν αυτό. 

Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα πιστεύεις και προσβλέπεις σε θεό/θεούς.  

Και έτσι δηλωμένα άθρησκος ασκείς θρησκευτικές πρακτικές.

Η πολιτική του ρευστού μέσα στο κενό δοχείο του σώματος

Η πριμοδότηση το προμοτάρισμα της ψυχολογικοποίησης και ο κομφορμισμός της παιδαγωγικής, η βιομηχανία διαγνώσεων διαταραχών στα παιδιά, η άκαμπτη και μονοδιάσταση νοηματοδότηση "εμφυλοποιήσεων" της παιδικής σεξουαλικότητας που στις ΗΠΑ έχει καταστεί εργοστάσιο παραγωγής πολιτικής επέμβασης στα σώματα παιδιών με χημική χειραγώγιση της εφηβείας (puberty blockers) , είναι μερικές από μόδες υποκατάστασης του πραγματικά ριζοσπαστικού πολιτικού λόγου.

Παρα-βλέποντας το κακό

Η απουσία λόγου για όλα αυτά, η μονοδιάσταση και άκαμπτη "έμφυλη" ερμηνεία , του κακού στις ανθρώπινες σχέσεις, απλά δείχνει την απουσία πραγματικά ριζοσπαστικού λόγου. Δείχνοντας το νύχι στην γροθιά του μηχανισμού της κοινωνικής καταπίεσης δεν ονοματίζεται πολιτικά πέραν της γροθιάς.
Δεν βλέπεις από που εκκινεί η γροθιά και που κατευθύνεται.

Όταν σιωπάς ή/και στηρίζεις την μετατροπή της κοινωνίας σε στρατόπεδο, όταν συναινείς στην κατάργηση του σωματικού αυτεξούσιου πως μπορείς να μιλάς επιτελεστικά κι όχι ρητορικά για την υφέρπουσα βία στις σχέσεις των ανθρώπων;

Όταν αναδεικνύεις την ΜΙΑ ΜΟΝΟ μορφή επιθετικότητας την φανερή κι επικεντρωμένη και όχι το γενικότερο πλαίσιο ποιοτήτων βίας της ζωής υπό διαρκή εποπτεία σε στρατόπεδο , εξ-υπηρετείς πολιτικά το γενικότερο πλαίσιο βίας.

Είναι λοιπόν ένας πολύ σοφιστικέ τρόπος να φωνάζεις περί εξουσίας δίχως να μιλάς πραγματικά για την εξουσία.

Το αποκλεισμένο μέλλον

Υπάρχει ένας μύθος γύρω από την αυτοκτονία (με αφορμή την αυτοκτονία ενός μετανάστη στην Ιταλία) που έχει καλλιεργηθεί από τους Ψ επαγγελματίες επειδή τους βολεύει στις ξεπέτες:
Αυτός του "αυτοκτονικού ιδεασμού".
Ούτε η επονομαζόμενη κατάθλιψη ούτε η επονομαζόμενη ψύχωση είναι η γενεσιουργός αιτία μιας αυτοκτονίας.
Γενεσιουργός αιτία είναι η προσδοκώμενη ζωή ως μια βέβαια μορφή πλήρους αποκλεισμού από το μέλλον.
Η βεβαιότητα της πλήρης απανθρωποιησης του αποκλεισμένου μέλλοντος ως μόνης δυνατότητας των ανθρωπίνων σχέσεων.
Είναι κάτι που έρχεται απ΄ έξω προς τον άνθρωπο (ως βίωμα και βιωμένη ύπαρξη - being & existence) κι όχι κάτι που εκπορεύεται από μέσα.


Καθώς είναι οντολογικό ζήτημα αυτό του απονεκρωμένο μέλλοντος που πνίγει τους ανθρώπους
Αν έχεις εκπέσει της οντολογίας σου , χρειάζεσαι ένα συμβολικό χαλινάρι ως υπερεγωτικό Νόμο απαγόρευσης που νοηματοδοτείται συμβολικά για να συμμαζέψει μια ζομποειδή κατάσταση ενορμήσεων
Η αγαπητική σχέση με τον έτερο (οντολογικά) είναι που καθιστά την επιθυμία τόπο (χωροχρονικά) χαράς κι όχι πηγή οδύνης λόγω ανεκπλήρωτου.

Αδιαπραγμάτευτα, [1]

... το Είναι, είναι  που αποτρέπει τις σχέσεις κτήσεις. Κι αυτές υπάρχουν εκατέρωθεν κι όχι μόνο από την μια μεριά.

 -Αφού δεν μπορώ να είμαι, ας κατ-έχω

Οι ντελεζιανές επιθυμητικές ροές έχουν κάποιο νόημα αν τις αντιληφθείς οντολογικά . Ως κάτι που εκπορεύεται , πλεονάζει επιθυμητικά κι εκπορεύεται.
Για να γίνει αυτό μόνο σε σχέση Προσώπου με Πρόσωπο μπορεί να γίνει.
'Όχι προς αντικείμενα.
Αντικείμενα σε μια Ντισνευλαντ παραγωγής υπεραξίας απόλαυσης. Ο άλλος ( μα κι εσύ )  αποκομμένα όργανα τεμαχισμένου σώματος  συρρικνώνονται σε αντικείμενα εν-όργανης σεξουαλικής γυμναστικής. Κάνεις το δοσμένο πρόγραμμά σου κρίνεις κι υπό-κρίνεσαι. 

Αλλά με Πρόσωπο σε Πρόσωπο εκ του οποίου εκπορεύεται Ενέργεια Βούληση Θέληση εκφρασμένα αγαπητικά υπάρχει χρόνος , υφίσταται μέλλον , εκπλήξεως τόπος υπάρχει η ανοιχτωσιά του αγνώστου. Υπάρχει και το ρίσκο. Και το ρίσκο έχει επενδυθεί στις μέρες μας με οσμή θανάτου.

__________________________

 

Η εκλογή της Σόφη...

Δώσε μου το είναι σου...

Βιώνουμε ένα φασισμό με υγειονομική μορφή που ως σκοπό έχει να παγώσει την κοινωνική ένταση, όπου όπως κάθε φασισμός ο πυρήνας του δεν είναι το βούλωμα κάθε αντίθετης άποψης . Ο πυρήνας είναι η κοινωνική συμμόρφωση.

Το 2007 μια οικονομική κρίση αντί να αναχαιτιστεί, οξύνθηκε με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν. Το 2020 ένα υγειονομικό ζήτημα, μέτριας έντασης οξύνθηκε, παγκοσμίως με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν. Και τότε και τώρα ορίστηκαν συγκεκριμένοι ειδικοί που νομιμοποίησαν τις καταστροφικές πολιτικές. Τότε και τώρα υπήρξαν οι πολιτικοί συνεργοί.  

Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε συνειδητά επιλογή άστοχων πολιτικών που επιδείνωσαν αντί να βελτιώσουν την κατάσταση (η όλη στάση της πολιτείας με τα ΜΜΜ ήταν τέτοια λες και ήθελαν να εμφανιστεί αύξηση στις καταγραφές).

"10. Γνωρίζουμε ότι σημαντικό ποσοστό των μεταδόσεων συμβαίνουν όταν ο φορέας είναι ακόμη σε προ-συμπτωματικό στάδιο. Ακόμη και το 50% της μετάδοσης (ίσως και παραπάνω) συμβαίνει κατά το προ-συμπτωματικό στάδιο. Φαίνεται ότι οι ασυμπτωματικοί (αυτοί δηλαδή που δεν θα εμφανίσουν ποτέ συμπτώματα) μεταδίδουν πολύ λιγότερο σε σχέση με όσους θα εμφανίσουν τελικά συμπτώματα, χωρίς ακόμη να είναι ξεκάθαρο πόσο λιγότερο" [1]

Η στατιστική καταγραφή είναι τελείως αμφισβητούμενη. Όλες οι καταγραφές σωρηδόν βαφτίζονται κρούσματα [1] και η απλή παρουσία του ιού συνιστά αιτία θανάτου ακόμα κι αν ο θάνατος προήλθε από πνιγμό (συγκεκριμένο περιστατικό που συνέβη στην Ιταλία).
Η μεταπολεμική οικονομική δομή μέσα από αυτές τις δύο κρίσεις, ειδικά την υγειονομική ρευστοποιείται. Προτείνονται μοντέλα αναδόμησης του καπιταλιστικού μηχανισμού παραγωγής κέρδους όπου η κυρίαρχη μορφή κοινωνικών σχέσεων θα είναι αποϋλοποίημένη.
Από τον ανθρώπινο πόρο του ύστερου Καπιταλισμού βαίνουμε προς ένα μοντέλο ανθρώπου αποϋλοποιημένου, άυλης κεφαλαιακής αξίας, ψηφιακής μορφής μετατρεπόμενο σε ένα ακόμη διασυνδεδεμένο αντικείμενο ανάμεσα στα υπόλοιπα  διασυνδεμένα αντικειμένα.
Αυτός ο άνθρωπος παύει να έχει αυτεξούσιο στο σώμα του.
Οι απελπισμένοι από την μέγιστη ένδεια άνθρωποι, εύκολα ανταλλάσσουν τις θεμελιακές ελευθερίες τους στην προοπτική αποφυγής μεγαλύτερης ένδειας. Η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη όταν φταίει που λέει κι ο στιχουργός.

Ιδιότυπος φασισμός...

Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Και δεν έχει καμία σχέση ο κίνδυνος με κάποια λοίμωξη. Υπάρχουν εμφανή τα σημάδια ολικής δημοσιογραφικής αυτολογοκρισίας. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει επικοινωνιακός μηχανισμός, που ως σκοπό έχει  την εμπέδωση συγκεκριμένων αντιλήψεων.    Και σε λίγο καιρό οι δημοσιολογούντες θα ποινικοποιούνται αν ο λόγος τους ξεφεύγει της επίσημης αφήγησης. Να ναι καλά κι οι εκλογές στις ΗΠΑ, όπου εταιρείες διαχείρισης των κοινωνικών δικτύων αποφάσισαν τι θεωρείται ορθή πληροφόρηση και τι εσφαλμένη παρεμβαίνοντας σε δηλώσεις και των δύο υποψηφίων. Έγινε κι αυτό δεκτό σχεδόν με πανηγύρια. Τα είπε και ο πρωθυπουργός μας, περί "ψεκασμένων". Και αναπαράγονται συστηματικά από την κοινότητα των δικτυωμένων και συντονισμένων σχολιαστών του διαδικτύου. Με μια κουβέντα μας κλείνουν μέσα και πετάνε το κλειδί... Η έμπρακτη πολιτική σιωπή γύρω από τον πολιτειακό και οικονομικό μετασχηματισμό που συμβαίνει με αφορμή την επιδημία , από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων  είναι τα μέγιστα παράδοξη, παράξενη κι επικίνδυνη. Όσοι μιλάνε για τους ανθρώπους που πρέπει να σωθούν μέσω αμπαρωμάτων , εθελοτυφλούν. 

Είναι αρκετά ξεκάθαρο πλέον και με την βούλα ειδικών που δεν θέλουν να είναι βολικά εργαλεία (Ιωαννίδης, Κούβελας, Φαρσαλινός δημοσιεύματα στο BMJ, ακόμη κι ο ΠΟΥ ζητά στοχευμένα κι όχι οριζόντια μέτρα) το προφανές, ο ελέφαντας στο δωμάτιο,  ότι δεν πρόκειται να σωθεί κανένας παραπάνω άνθρωπος συνολικά στην κοινωνία (όχι μόνο οι ασθενείς με covid19, συνολικά οι όλοι πάσχοντες και ασθενείς, απ' όλα τα βαριά νοσήματα, αλλά και υγιείς που αυτοκτονούν, υγιείς που νιώθουν αφόρητη ψυχική πίεση) με τις ακολουθούμενες πολιτικές. Εδώ βρίσκεται μια χειραγώγηση:  οι λοιμωξιολόγοι εν γνώση ή εν αγνοία τους έχουν μια οπτική τούνελ, ασχολούνται μόνο με το κομμάτι της νοσοκομειακής πίεσης, ακόμη κι αν παραδέχονται το κοινωνικό κόστος , στην πράξη η παραδοχή τους λειτουργεί ως ρητορεία αλλά και άλλοθι προς τις αποφάσεις που οδηγούν στο αμπάρωμα. Οπότε κανένας παραπάνω δεν σώζεται συνολικά. Κανένας.
Αντίθετα θυσιάζονται άνθρωποι και η ζωή τους
Αντίθετα καταστρέφεται ζωτικός οικονομικός χώρος ο οποίος θα οδηγήσει σε μέγιστη ένδεια τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους. Κι ένδεια θα τους οδηγήσει σε εκλογή μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης. Η ένδεια θα τους οδηγήσει σε ψυχική δυσφορία και παθογένεια.

"Το 35% των γονέων ανέφερε ότι η πανδημία και τα μέτρα περιορισμού επηρέασαν αρνητικά την ψυχική υγεία των παιδιών τους. Οι μεγαλύτερες ανησυχίες τους και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν σε σχέση με τα παιδιά τους ήταν η κοινωνική απομόνωση, η αυξημένη χρήση υπολογιστών και παρακολούθησης τηλεόρασης, καθώς επίσης η ελάττωση της φυσικής δραστηριότητας και άσκησης. Ακόμη, η ανεργία, οι αυξανόμενες οικογενειακές συγκρούσεις, ο αποκλεισμός από τη δυνατότητα τηλεργασίας και η επιδεινούμενη ψυχολογική υγεία του γονέα, καθώς και το προηγούμενο ιστορικό σωματικής νόσου των παιδιών, συσχετίζονταν σημαντικά με αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών."[2]

 Το παραπάνω βίντεο εν μέρη είναι μια πραγματικότητα στις ΗΠΑ. Όπου όποιος διαφωνεί με την ασκούμενη αστυνόμευση ζητάει την παρουσία του επικεφαλής. Αν επιμείνει στα συνταγματικά του δικαιώματα η κλιμάκωση της βίας με πρόσχημα κάποια παραβατικότητα είναι εκθετική.  Κι όπου συνήθως αντί να βρει το δίκιο του στην αδικοπραξία του αστυνόμου, βρίσκεται συνήθως υπό την επήρεια ηλεκτροσόκ (teaser) και αρκετές φορές πυροβολημένος. Ειδικά αν ανήκει στους βολικά συνήθεις ύποπτους (μαύρος , λατίνος).

Ξεκάθαρα κινδυνεύουν θανάσιμα οντολογικές ελευθερίες, όπως το αυτεξούσιο του ανθρώπου στο σώμα του, όπως η μη υποχρεωτική ιατρική πράξη, κατακτημένες εδώ και τουλάχιστον 200 χρόνια.

Μια πρόβλεψη για το άμεσο μέλλον (που εύχομαι ολόψυχα να διαψευσθεί):

Δεν θα ανοίξει η πιάτσα τον Δεκέμβρη , κάποιος φταίχτης θα βρεθεί για την αναγκαία εκλογίκευση, και θα συνεχιστεί η παροχή επιδομάτων. Με κάποια τέτοια αφορμή θα θεσπιστεί μια πρώτη μορφή κοινωνικής βαθμολογίας. Για να υπάρχει ο αναγκαίος συνετισμός. Κατά τα πρότυπα των αξιολογήσεων στις επιχειρήσεις και κατά τα πρότυπα της επιχειρούμενης αξιολόγησης στο Δημόσιο. Από εκεί θα ξεκινήσει όλο το story για την μορφή του κομφορμισμού που θέλουν να εγκαθιδρύσουν....

--------------------------------------------------------
[1]

1. Κρούσμα είναι όποιος έχει συμπτώματα (υποκειμενικά) ή/και κλινικά σημεία (αντικειμενικά) συμβατά με λοίμωξη από τον κορωνοϊο (δηλαδή συμβατά με COVID-19), και ταυτόχρονα έχει και θετικό PCR. Κρούσμα θα μπορούσε να είναι και κάποιος με συμπτώματα/σημεία συμβατά με τη νόσο ακόμη και χωρίς PCR έλεγχο. Τονίζω τον όρο “συμβατά”. Για παράδειγμα, ασθενής με δυσουρία έχει πιθανότατα ουρολοίμωξη και ασθενής με έμφραγμα έχει έμφραγμα, κι ας έχουν θετικό τεστ για τον ιό. Δεν είναι κρούσματα λοιπόν αν δεν έχουν κλινικά συμβατή νόσο. Σπάνιες εξαιρέσεις μπορεί να υπάρχουν βέβαια.

2. Κρούσμα ΔΕΝ είναι όποιος έχει θετικό διαγνωστικό έλεγχο (PCR η έλεγχο αντιγόνου) χωρίς συμπτώματα ή/και χωρίς κλινικά σημεία συμβατά με νόσο COVID-19."

http://www.docmed.gr/konstantinos-farsalinos-dieykriniseis-schetika-me-tis-epistimonikes-orologies/?fbclid=IwAR3Mg6kRKHr24bZK8JhSChjfeG--_Imzr-l9muTEbBHpqyDjxwCBAORw5tI

 

[2]

"Το 35% των γονέων ανέφερε ότι η πανδημία και τα μέτρα περιορισμού επηρέασαν αρνητικά την ψυχική υγεία των παιδιών τους. Οι μεγαλύτερες ανησυχίες τους και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν σε σχέση με τα παιδιά τους ήταν η κοινωνική απομόνωση, η αυξημένη χρήση υπολογιστών και παρακολούθησης τηλεόρασης, καθώς επίσης η ελάττωση της φυσικής δραστηριότητας και άσκησης. Ακόμη, η ανεργία, οι αυξανόμενες οικογενειακές συγκρούσεις, ο αποκλεισμός από τη δυνατότητα τηλεργασίας και η επιδεινούμενη ψυχολογική υγεία του γονέα, καθώς και το προηγούμενο ιστορικό σωματικής νόσου των παιδιών, συσχετίζονταν σημαντικά με αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών.

Παρ' όλο που, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, η μελέτη αφορούσε ένα μη αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού, αναδεικνύει ότι τα παιδιά αποτελούν μία ευαίσθητη ομάδα και ότι μπορεί να αντιμετωπίσουν σημαντικά προβλήματα στον ψυχισμό τους λόγω της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων. Οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες της οικογένειας μπορούν να επιτείνουν αυτά τα προβλήματα."

https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.10.18.20214643v1.full?fbclid=IwAR1dEsOqh7gRTMPD4tMsxI3fhT2PvH18QTRoL-GWHjLT9v-WVMvOTZYhErU